YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/442
KARAR NO : 2020/2047
KARAR TARİHİ : 17.11.2020

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Görevi kötüye kullanma
Hüküm : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
2575 s. Danıştay Kanunu uyarınca inceleme ve danışma mercii olan Danıştay, idare ve vergi mahkemelerinin kararlarına yönelik temyiz incelemesi yapmak, idare hukukuna ilişkin bir kısım konularda talep üzerine görüş bildirmek ve bazı davalara ilk derece mahkemesi sıfatıyla bakmakla görevlidir. Sanıklar hakkında gereği süresinde yerine getirilmediği için görevi ihmale dayanak gösterilen Danıştay 1. Dairesi’nin 18/2/2009 tarih 2008/1444 E. 2009/334 K. sayılı görüşü Danıştay’ın mahkeme kararı niteliğinde bulunmayan istişari kararı niteliğinde olması, bu kararın …tarafından 13.08.2010 tarihli yazı ile emredici bir talimat olarak değil bildirilen görüşün duyurulması şeklinde iletildiği, diğer yandan Danıştay 8. Dairesi’nin 2010/8752 E. 2012/467 K sayılı 10/02/2012 tarihli kararıyla bu görüşe dayanılarak çıkarılan genelgenin iptal edilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde atılı suçun kanuni unsurlarının ne şekilde oluştuğu karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyet hükmü verilmesi,
Kabule göre de;
a.Sanıklar hakkında ‘yargıya olan tavrı lehlerine takdiri indirim nedeni kabul edilerek’ verilen cezada TCK m. 62/1 uyarınca takdiri indirim hükmü uygulanırken, devamında ‘sanıkların dosyaya yansıyan ve duruşmada gözlenen kişilikleri itibariyle verilecek cezanın ertelenmesi ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması halinde ileride bir daha suç işlemekten çekinecekleri yolunda mahkememizde olumlu kanaat edinilmediğinden ve şartlar oluşmadığından’ gerekçesiyle sanıklar hakkında verilen cezaların TCK’nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine veya CMK 231 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek çelişkiye neden olunması,
b. 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi,
c. Sanıkların üzerine atılı suçun doğrudan zarar göreni olan müştekinin kovuşturma aşamasında vekili tarafından katılma talebinde bulunduğu, mahkemece suçtan zarar görmediğinden bahisle katılma talebinin reddine karar verildiği görülmüş, müşteki İzsu Genel Müdürlüğü’nün suçtan zarar gören olması nedeniyle sanıklar hakkında açılan kamu davasına CMK’nın 237/2 ve 260. maddeleri uyarınca katılmasına karar verilmemesi,
Kanuna aykırı, sanıklar ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 17/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.