YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4869
KARAR NO : 2021/3269
KARAR TARİHİ : 23.06.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Trilye Belediyesinde Zabıta Komiser vekili olan sanığın camiye 40 m mesafede bulunan otele içkili iş yeri açma ruhsatı vermesi nedeniyle görevi ihmal suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; sanığın savunmasında ileri sürdüğü otelin turizm belgesi olduğu ve mesafe şartının aranmayacağı yönündeki iddiası gereğince söz konusu bölgenin turizm bölgesi olup olmadığı ve işletmeye ait turizm belgesinin sorulması, ayrıca iş yeri açma ve çalışma ruhsatlarına ilişkin yönetmeliğin 5. Maddesine göre mesafe şartının sağlanıp sağlanmadığının, otel ve cami arasında karayolu bulunması nedeniyle 40 metre şartının geçerli olup olmadığının tespiti için mahallinde keşif yapılmadan eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,
(1)Dosya içeriğine göre 28/06/2012 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 10/01/2014 olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,
(2)Tekerrüre esas alınan, Mudanya 1.Sulh Ceza Mahkemesi’nin 26/04/2013 tarih 2012/375 Esas, 2013/407 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının 16/09/2013 tarihinde kesinleştiği, suç tarihi itibariyle tekerrüre esas teşkil etmeyeceği gözetilmeden sanık hakkında TCK’nın 58.maddesinin uygulanması,
(3)Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
(4)Yüklenen suçu TCK’nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında, aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince, ayrıca hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanununun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 23/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.