Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2020/5251 E. 2021/1221 K. 10.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5251
KARAR NO : 2021/1221
KARAR TARİHİ : 10.03.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Tefecilik
Hüküm : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın iş yerinde POS tefeciliği yaptığının iddia ve kabul edildiği olayda; bankalardan sanığın çalıştığı işyeri adına alınmış POS cihazı olup olmadığının sorulması, belirlenir ise buna ilişkin tespiti yapılan POS cihazlarına ilişkin suç tarihlerini kapsayacak şekilde hesap dökümlerinin getirtilmesi, suç tarihlerine göre POS cihazlarından yapılan alışverişler karşılığında bankaya komisyon ödenip ödenmediği ve ödenmiş ise miktarlarının sorulması, hesap dökümlerinde adı geçen kişilerin suçu aydınlatmaya yetecek kadarının dinlenilerek gerçekten alışveriş yapıp yapmadıklarının tespit edilmesi, ayrıca yargılama aşamasında dinlenen tanık Nurdan Çörekçi’nin yeniden dinlenmesi ile suç tarihi ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesinin tespiti açısından sanığa ait işyerinde hangi tarih ya da tarihlerde çekim yaptırdığı hususlarının sorulmasından sonra toplanan tüm kanıtlar irdelenerek hasıl olacak sonuca göre suçun sübutunun ve niteliğinin tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/06/2007 tarih ve 2007/10-108 Esas, 2007/152 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi, yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, suçun işleniş şekil ve özellikleri dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılmadığı belirtilerek hapis cezasının yasa maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, gerekçeyle çelişecek şekilde adli para cezası gün sayısının 300 gün olarak belirlenmesi suretiyle 5237 sayılı TCK’nın 241 ve 52/1. maddelerine aykırı davranılması sonucu fazla adli para cezasına hükmedilmesi,
2-Sanığa iddianamede bulunmadığı halde ek savunma hakkı tanınmadan TCK 58. maddesinin uygulanması,
3-28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa’nın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde “Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” karar verilmesi,
4-Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiş
olması ile 15/04/2020 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılması lüzumu,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 321 ve 326/son maddeleri uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.