YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6284
KARAR NO : 2021/1797
KARAR TARİHİ : 30.03.2021
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Tefecilik yapmak, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, silahla tehdit
Hüküm : Sanık … hakkında tefecilik suçundan davaların reddi ve düşürülmesi; sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat, zincirleme biçimde tefecilik suçundan mahkumiyet; sanıklar …, …, …, … ve … hakkında tefecilik suçundan ayrı ayrı beraat; sanık … hakkında silahla tehdit suçundan, sanık … hakkında ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı karar verilmesine yer olmadığına
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve silahla tehdit suçlarından doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan, bu nedenle karar verilmesine yer olmadığına dair kararları temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşılan Hazinenin bu suçlardan kurulan kararlara ilişkin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
İncelemenin katılan … vekilinin tefecilik suçundan kurulan ret, düşme ve beraat hükümlerine, sanık …’in ise, hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
1-Sanık … hakkında tefecilik suçundan kurulan kamu davalarının düşürülmesi hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında zamanaşımı nedeni ile kamu davalarının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca düşmesi yerine düşürülmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan … vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu cihet yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan “Ayrı ayrı düşürülmesine” ibaresinin “CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca ayrı ayrı düşmesine” şeklinde değiştirilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2-Tefecilik suçundan kurulan mahkumiyet, beraat ve ret hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;
Sanıklardan … ve …’in son ödünç para verme eylemlerinin 1999 yılı, …’in 2002 yılı, …’in 2007 yılı, …’in 2007 yılı Kasım ayı ve …’in 30/12/2008 tarihinde gerçekleştiği, sanık …’in ise son olarak 2005 yılı içerisinde müştekilerden …’e ödünç para verdiği, kesin olarak saptanamaması nedeniyle suç tarihinin lehe değerlendirme yapılarak 01/01/2005 olarak kabul edilmesi gerektiği, sanıklara yüklenen tefecilik suçunun sanıklar …, … ve …’in eylem tarihlerinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e, 67/4. maddelerine göre 12 yıllık, sanıklar …, …, … ve … yönünden ise eylem tarihlerinde yürürlükte olan 2279 sayılı Kanun’un 17. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, sanıklar …, …, … ve … açısından suç tarihleri ile hüküm günü, diğer sanıklar yönünden ise suç tarihleri ile temyiz inceleme günü arasında bu sürelerin gerçekleştiği anlaşılmakla hükümlerin 5237 sayılı TCK’nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddeleri de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 30/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.