YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6301
KARAR NO : 2021/1494
KARAR TARİHİ : 22.03.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Tefecilik yapmak, 5464 sayılı Yasa’ya muhalefet
Hüküm : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık … hakkında 5464 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan verilen hükme yönelik katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığa yüklenen 5464 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 237. maddesine göre doğrudan zarar görmeyen Gaziantep Vergi Denetim Kurulunun bu suçtan açılan kamu davasına katılmasının mümkün olmadığı, mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği, bu itibarla söz konusu suçtan kurulan hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi uyarınca katılan kurum vekilinin temyiz isteminin REDDİNE karar verilmiştir.
2-Sanık … hakkında tefecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan kurum vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık 28/04/2015 tarihli savunmasında “Şirket müdürü olduğunu, oğlu ile birlikte işlettiğini, diğer ortağının ….olduğunu” belirtmesi karşısında, 27/12/2010 tarihli yoklama fişinde ismi geçen …. ile …. dinlenerek ayrıca tanık beyanları dikkate alınarak söz konusu işletmeyi suç tarihinde fiilen kimin işlettiği konusunda kolluk araştırması yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre de;
24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 22/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.