YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6331
KARAR NO : 2021/1667
KARAR TARİHİ : 24.03.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Tefecilik
Hüküm : TCK’nın 241/1, 43, 62, 53/1, 58/6-7. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimi ile infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanığın, iş yerinde herhangi bir alışveriş yapılmadığı halde, alışveriş yapılmış gibi kendisine para ihtiyacı nedeniyle başvuran şahısların hamili oldukları kredi kartları ile POS cihazı aracılığıyla işlem yapıp, gerçek olmayan bu alışveriş tutarlarından belli bir komisyon alınması suretiyle tefecilik suçunun işlendiği iddia ve kabul edilen somut olayda; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması amacıyla, vergi incelemesi sonrasında düzenlenen ayrıntılı raporda isimleri yer alan ve yargılama aşamasında dinlenmeyen şahısların tanık sıfatı ile bilgi ve görgüsüne başvurulması, sanığın icra dairelerinden alacaklı olduğu icra dosyalarının sorulup var ise aslı veya onaylı suretleri getirtilip borçlu gözüken kişilerin faiz karşılığı sanıktan para alıp almadıkları konusunda tanıklıklarına müracaat edilmesiden sonra hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Sanık hakkında TCK’nın 241. maddesi uyarınca tefecilik suçundan hapis cezasına mahkumiyetin yanında, aynı madde uyarınca adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/456 E. – 2009/1443 K. sayılı Kararının açıklanmış bir mahkumiyet hükmü olmadığı, bu nedenle söz konusu ilamın TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına esas alınamayacağı, adli sicil kaydına göre sanığın tekerrüre esas alınabilecek başkaca bir hükümlülüğünün de bulunmadığı gözetilmeden, hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanması,
4-Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle Türk Ceza Kanunu’nun 53/1. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun’un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca hükmün BOZULMASINA, 24/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.