Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2020/6488 E. 2021/1798 K. 30.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6488
KARAR NO : 2021/1798
KARAR TARİHİ : 30.03.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Görevi kötüye kullanma
Hüküm : Sanıklar Halil ve Mehmet hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet
Karar : Sanıklar …, … ve … hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunda hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi;
Sanıklardan …, … ve … hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davalarında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, aynı Kanun’un 264. maddesi hükmü ile dilekçelerin itiraz mahiyetinde olduğu da gözetilerek mercince değerlendirilip gerekli kararın verilmesi mümkün görüldüğünden bu yönüyle dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
Sanık …’in 18/09/2015 tarihinde tebliğ olunan hükmü, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 28/09/2015 havale günlü dilekçe ile temyiz etmiş olduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
İncelemenin sanık … müdafiinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
…. Köyü Muhtarı olan sanığın, İl Özel İdaresi tarafından düzenlenmesi gerekli olumlu görüş bildirimini almadan 124 Ada 53 Parseldeki taşınmazın sahibi olan … hakkında 09/02/2011 tarihinde oturma yapı kullanma izin belgesi düzenleyip elektrik aboneliği konusunda sakınca bulunmadığına dair köy karar defterinde karar alarak görevinin gereklerine aykırı hareket ettiğinden bahisle soruşturma izni verildiği halde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı ve norma aykırı davranışın yanında objektif cezalandırma şartlarından olan kişi mağduriyeti, kamu zararı veya kişilere haksız menfaat sağlanması unsurlarının oluşup oluşmadığının denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle karar yerinde gösterildikten sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, Şarkikaraağaç Kaymakamlığının 01/08/2012 tarih ve 2012/12 nolu Kararının 1 nolu bendinde belirtilen hususta da soruşturma izni verilmişçesine yargılama yapılarak yanılgılı değerlendirme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Adli para cezasının belirlenmesi sırasında, adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı ile uygulama maddesi olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52/2. maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle aynı Kanun’un 52/3 ve 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddelerine muhalefet edilmesi,
TCK’nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun’un 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmiş olması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozmanın mahiyetine göre CMUK’nın 325. maddesi gereğince kararın temyiz istemi reddedilen sanık …’a TEŞMİLİNE, 30/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.