Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2020/7163 E. 2021/1416 K. 17.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7163
KARAR NO : 2021/1416
KARAR TARİHİ : 17.03.2021

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Görevi kötüye kullanma
Hüküm : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK’nın 257. maddesi genel, tali ve tamamlayıcı bir hüküm olup görevi kötüye kullanma suçunun oluşumu için eylemin kanun’da ayrıca suç olarak tanımlanmamış olması gerektiği, 05/03/2007 tarihli genel vekaletname ile sanık avukatı vekil olarak tayin eden katılanın, 17/09/2007 tarihinde azlettiği, azil kararının da sanığa 10/09/2007 tarihinde tebliğ edildiği halde, sanığın söz konusu azilnameyi gizleyerek katılanın alacaklısı olduğu Tarsus 1. İcra Müdürlüğünün 2007/1389 sayılı dosyasına yatırılan 6.796,80’yi; yine Tarsus 1. İcra Müdürlüğünün 2006/2420 sayılı dosyasına yatırılan 3.538,60 TL’yi geçerli olmayan vekaletnameye dayanarak azil tarihinden sonraki muhtelif tarihlerde tahsil ederek katılana vermemesi şeklindeki eyleminin TCK’nın 158/1-d-i maddesinde tanımlanan kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde görevi kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,
Dosya içeriğine göre 29/04/2009 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2007 olarak gösterilmesi,
Kabule göre de;
Yüklenen suçu TCK’nın 53/1-e maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen ve hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, bir güvenlik tedbiri olması nedeniyle 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi kapsamında aleyhe bozma yasağına konu olmayacağı nazara alınarak aynı Kanun’un 53/5. maddesi gereğince, ayrıca, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 17/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.