YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7308
KARAR NO : 2021/2384
KARAR TARİHİ : 18.05.2021
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
1.Sanık … hakkında tefecilik suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, dosya kapsamına göre sanık …’un eylemini gerçekleştirdiği 01.12.2009 yerine gerekçeli karar başlığında hatalı olarak 19.06.2006 sonrası olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilmesi,
Türk Ceza Kanunu’nun 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının ve 6545 sayılı Yasa’nın 81. maddesiyle değişik 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesi uyarınca hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrilemeyeceğinin infaz sırasında nazara alınması, mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan kurum vekili, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık … müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2.Sanık … hakkında tefecilik suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık … hakkında suçlamaya konu borç alışverişlerinin tanık anlatımlarına göre sanık hakkında tefecilikten verilen mahkumiyet kararının zamanaşımı nedeniyle düşmesine hükmedilen davanın 19.06.2006 tarihli iddianamesinden önce olduğu, mahkemenin sanığın mahkumiyetine esas aldığı …’e faiz karşılığı verildiği iddia edilen 1.000 TL paraya ilişkin icraya konulan bono 28.04.2006 tanzim tarihli olup yukarıda anlatılan iddianame tarihinden önceye ait olması dikkate alındığında sanığın bu zaman dilimindeki eylemlerinin yargılamaya konu olması nedeniyle CMK’nın 223/7. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısı, katılan kurum vekili ile sanık …’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 18.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.