Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2020/7912 E. 2021/1528 K. 23.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7912
KARAR NO : 2021/1528
KARAR TARİHİ : 23.03.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Tefecilik yapmak
Hüküm : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Oto alım satım işiyle uğraşan sanığın, kazanç elde etmek amacıyla faiz karşılığı borç para vererek tefecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de; UYAP kayıtlarına göre; sanık hakkında Dairemizin 2020/7587 Esas sırasına kayıtlı, 26/07/2013 tarihli iddianameyle açılan kamu davasında, 2012 yılında işlediği iddia edilen tefecilik suçundan Kadirli 2. Asliye Ceza Mahkemesince 23/12/2014 tarih ve 2013/46 Esas, 2014/485 sayılı Karar ile mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşılması, keza temyize konu bu dosyadaki suç tarihinin 2006-2008 yılları, iddianame tarihinin ise 29/07/2015 olması karşısında, dosyalar arasında suç ve sanık yönünden hukuki ve fiili irtibat bulunduğu, sanığın eylemlerinin kül halinde zincirleme tek tefecilik suçunu oluşturabileceği ve tefecilik suçunun, faiz kararlaştırılarak kazanç karşılığı ödünç para verildiği anda oluşacağı gözetilip, anılan dosyanın getirtilerek incelenmesinden, mümkünse dosyaların birleştirilmesinden, iddianame ve suç tarihlerine göre hukuki kesintinin gerçekleşip gerçekleşmediğinin, suçun teselsül edip etmediğinin, zincirleme şekilde işlenmiş olması durumunda mahsup hükümlerinin uygulanma imkanı olup olmadığının tartışılmasından sonra hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre de;
Dosya içeriğine göre 15/04/2008 olan suç tarihinin karar başlığında 2008 olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü
Kanunu’nun 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 23/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.