YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/8173
KARAR NO : 2021/1643
KARAR TARİHİ : 24.03.2021
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Tefecilik yapmak, 5464 sayılı Yasa’ya aykırılık
Hüküm : Her iki suçtan beraat
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A)Sanık hakkında 5464 sayılı Yasa’ya muhalefet suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Katılan kurum vekilinin katılma talebinin yalnızca sanık hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davasına ilişkin olduğu ve bu şekilde 5464 sayılı Yasa’ya muhalefet suçu bakımından kurumun katılan sıfatını kazanmadığı ve bu itibarla kararı temyiz hakkı da olmadığından, kurum vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
B)Sanık hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın işlettiği işyerindeki POS cihazlarından herhangi bir mal teslimi ve hizmet ifası olmaksızın nakit ihtiyacının giderilmesi amacıyla başkalarına ait kredi kartları ile çekim işlemleri yapmak suretiyle gerçeğe aykırı harcama belgesi düzenlendiği ve bankalardan mal satmış gibi elde ettiği miktarları ödünç vererek komisyon ve faiz adı altında kazanç elde etmek suretiyle tefecilik yaptğının iddia edilmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması açısından; vergi tekniği raporunda beyanları bulunan adı geçen kişilerden suçu aydınlatmaya yeterli olacak kadarının tanık sıfatıyla dinlenilerek dava konusu olay hakkındaki beyanlarının alınarak sanığın iş yerinden gerçek bir alışveriş yapıp yapmadıklarının sorulması ve varsa ödenen komisyon oranının belirlenmesi, sanığın çevrede tefeci olarak bilinen şahıslardan olup olmadığı hususunda ayrıntılı kolluk araştırması yaptırılması sonrasında hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Alınan beyanlara ve belirsiz durumun sanık lehine yorumlanmasına göre 01/01/2010 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında “2008” olarak gösterilmesi,
Kanun’a aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.