YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/8468
KARAR NO : 2021/1778
KARAR TARİHİ : 30.03.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Görevi kötüye kullanma
Hüküm : 1-Sanık … hakkında TCK’nın 257/1, 43, 62, 50, 52 CMUK’nın 326/son maddesi gereği 13.110 TL adli para cezası
2-Sanık … hakkında TCK’nın 257/1, 43, 62, 50, 52 CMUK’nın 326/son maddesi gereği 5.610 TL adli para cezası

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkındaki en son eylem tarihinin 18/02/2009 olması ve durma süreleri de dikkate alınarak zamanaşımının henüz dolmadığı belirlenerek yapılan yargılamada;
1-Hükmün tefhim edildiği 26/09/2019 tarihli oturumda hazır olan sanıklara son sözün verilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 216/3. maddesine muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması,
2-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel cezalar belirlenirken, söz konusu maddenin 1. fıkrasında 7 bent halinde sayılan hususlar göz önünde bulundurularak ve somut gerekçeler tek tek belirtilmek suretiyle ilgili kanun maddelerindeki cezaların alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması gerektiği, sanıklar hakkında atılı suçlar nedeniyle 10/10/2013 ve 31/03/2015 tarihlerinde kurulan hükümlerde temel cezanın alt sınırdan belirlendiği, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 2018/7475 ve 2019/953 Karar sayılı ilamlarında sanık ve sanık müdafiin sair temyiz itirazları da reddedilerek cezanın belirlenmesinde aykırılık görülmeksizin farklı gerekçelerle bozma kararı verildiği gözetilmeden, “Suçun işleniş biçimi, suç konusunun önemi, sanıkların kasta dayalı kusurunun ağırlık derecesi” şeklindeki maddede yazılı ibarelerin soyut tekrarıyla yetinilip teşdit gerekçesi olarak kullanılması suretiyle aynı Kanun’un 61. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 30/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.