YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/8519
KARAR NO : 2021/1920
KARAR TARİHİ : 06.04.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçu adı geçen Kanun’un “Topluma Karşı Suçlar” başlıklı üçüncü kısmının dokuzuncu bölümünde düzenlenmiş olup suçun mağduru tüm toplumdur. Tefecilik ilişkisinde faiz karşılığı ödünç para alan kişi, iradi olarak faiz ilişkisinin tarafı olmakta olup gerçek anlamda suçun pasif failidir. Ancak kanun koyucu izlediği suç siyaseti gereği tefecilik fiilinin aktif failinin kolayca tespitini sağlamak amacıyla ödünç para alan kişiyi cezalandırmamıştır. Bu halde tefecilik fiilinin pasif faili konumunda bulunan faiz karşılığı ödünç para alan kişinin suçun mağduru olarak kabulüne olanak yoktur. Bu kişilerin fail hakkında şikayetçi olmaları halinde açılan bir kamu davasındaki konumları ihbar eden niteliğindedir ve suçun doğrudan mağduru olmadıklarından davaya katılma hak ve yetkileri bulunmamaktadır. Bu nedenle sanık hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davasına 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen müşteki …’in katılma hakkı olmadığı, bu itibarla hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, diğer taraftan duruşma gününü bildiren davetiye 16/01/2019 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen duruşmaya gelmeyen ve usulüne uygun katılma talebi bulunmayan Hazinenin katılan sıfatını kazanamadığı ve kararı da temyiz hakkı olmadığından, Hazine vekili ile …’in temyiz taleplerinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 317. maddesi gereğince ayrı ayrı REDDİNE, 06/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.