YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11482
KARAR NO : 2023/295
KARAR TARİHİ : 24.01.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI :
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sarıkamış Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.04.2013 tarihli ve 2012/242 Esas, 2013/160 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
a) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (b) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası,
b) Tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası,
c) Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 52 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca neticeten 2.240,00 TL adlî para cezası,
d) Mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151 inci maddesinin birinci fıkrası ve 52 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca neticeten 2.400,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Sarıkamış Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2015 tarihli ve 2015/20 Esas, 2015/383 Karar sayılı kararı malen sorumlu İstegül’ün müsadere talebinin “Müsadere konusu araç aksine delil bulunmadığından iyi niyetli üçüncü kişiye ait olduğundan müsadere talebinin reddine” karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanık …’ün kollukta suçta kullanılan aracın bir kısmının kendisine ait olduğu beyan ettiği kovuşturma aşamasında bu beyanından vazgeçtiği gözetildiğinde mahkemece bu konu hakında yeterli araştırma yapılmadan eksik araştırma ile talebin reddine yönelik karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece; “Dosya kapsamı incelendiğinde iş bu müsadere konusu suçta kullanılan … plakalı aracın müsaderesi talep edilmiş ise de; aracın aksine delil olmadığından iyi niyetli üçüncü kişi sayılan sanık …’ün kardeşi … adına kayıtlı olduğu, her ne kadar iddianamede sanık …’ün savcılık beyanında araçta kendi hakkı da olduğunu beyan etmesi nedeniyle sanık …’ün payına düşen hakkı oranında paranın müsaderesi talep edilmiş ise de; sanık …’ün bu soyut beyanı dışında araçta hakkının bulunduğuna ilişkin başka bir delil bulunmadığı gibi aracın tescil kaydının … adına olması ve mülkiyet hakkının tescil kaydına göre …’de olduğunun kabul edilmesi gerektiğinden bu gerekçelerle müsadere talebinin red edilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmış aşağıdaki şekilde karar tesis edilmiştir.” şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sarıkamış Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2015 tarihli ve 2015/20 Esas, 2015/383 Karar sayılı kararında O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.01.2023 tarihinde karar verildi.