YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11756
KARAR NO : 2022/2390
KARAR TARİHİ : 16.03.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama (Katılan …’e karşı), cinsel saldırı (katılan …’e karşı)
HÜKÜM : Kasten yaralama ve sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, sanık hakkında katılan …’e yönelik kasten yaralama suçundan doğrudan verilen 2.000 TL adli para cezasının miktar itibarıyla CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince kesin olmasından dolayı temyizi mümkün bulunmadığından, anılan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 CMUK’nın 317. maddesi uyarınca Reddiyle, katılan …’e yönelik sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılan incelemede gereği görüşüldü:
Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.