YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12088
KARAR NO : 2023/2074
KARAR TARİHİ : 06.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Cinsel taciz, tehdit, hakaret, kişilerin huzur ve sukünunu bozma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat
Sanık hakkında katılan …’a yönelik cinsel taciz suçundan, neticeten hükmolunan 1.500 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma, tehdit ile hakaret suçlardan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sındırgı Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2015 Tarihli ve 2015/32 Esas, 2015/327 Karar Sayılı Kararı ile Sanık hakkında:
1. Kişilerin huzur ve sükununu bozma ile tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraate,
2. Hakaret suçundan açılan kamu davasında, hakaretin karşılıklı işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun
(5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,
3. Cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 105 ve 62 nci maddelerinin birinci fıkraları, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 1500 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Vekilinin Temyiz İsteği
Cinsel taciz suçu yönünden verilen cezanın azlığı ve paraya çevrilmesinin yerinde olmadığına, diğer suçlar yönünden ise cezalandırılması gerektiği ile sair hususlara ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında her ne kadar katılan mağdureye hitaben ” salak ” şeklinde hakaret içerikli mesaj atmak suretiyle üzerine atılı hakaret suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açılmış ise de, sanığın üzerine atılı hakaret suçunun katılan mağdure tarafından sanığa hitaben “s…tir git lan” ve benzeri hakaret içerikli mesajlar atılmak suretiyle karşılıklı olarak işlendiği anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş.
Sanık hakkında her ne kadar katılan mağdureye karşı tehdit, kişinin huzur ve sükununu bozma suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açılmışsa da, sanığın üzerine atılı tehdit ve kişinin huzur ve sükunun bozma suçunu işlediği konusunda katılan mağdurenin soyut iddiası dışında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair, her türlü şüpheden uzak, kesin, somut, inandırıcı ve ceza tayinine yeterli delil bulunmadığından ve yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince sanığın müsnet suçlardan beraatine karar verilmiştir.
Sanık hakkında cinsel taciz suçu yönünden yapılan yargılama sonucunda, dosya içerisinde bulanan mesaj tespit tutanağından anlaşıldığı üzere, sanığın katılana hitaben “…etsene küfür ama nereme edersin…sana … saç yakışıyor…ben s…tirsem sana vermem…” şeklinde cinsel içerikli mesajlar atmak suretiyle sanığın üzerine atılı cinsel taciz suçunu işlediği kesin kanısına varılarak sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Hakkında Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Hükmün tür ve miktar itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte
bulunduğu anlaşılmakla, katılan mağdure vekilinin müsnet suça yönelik temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık Hakkında Tehdit, Hakaret ile Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış sanık hakkında tehdit ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan beraat hükümlerinde ve hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararda herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
C. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, anlaşıldığından katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
D. Tebliğname Yönünden
Mahkeme kabul ve gerekçesi nazara alındığında; kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu yönünden Tebliğnamede’ki bozma istemli görüşe iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
A. Sanık Hakkında Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Sındırgı Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 tarihli ve 2015/32 Esas, 2015/327 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık Hakkında Tehdit, Hakaret ile Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçenin (B) ve (C) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Sındırgı Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 tarihli ve 2015/32 Esas, 2015/327 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.04.2023 tarihinde karar verildi.