Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/12510 E. 2021/9315 K. 24.11.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12510
KARAR NO : 2021/9315
KARAR TARİHİ : 24.11.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuklardan …’un atılı suçtan mahkumiyeti ile … hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve …, …, …, … ile …’ın beraatlerine dair Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.12.2018 gün ve 2017/633 Esas, 2018/987 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun suça sürüklenen çocuk … hakkında kurulan hüküm yönünden düzeltilerek esastan ve diğer suça sürüklenen çocuklar haklarında kurulan hükümler açısından ise esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Suça sürüklenen çocuklar … ile … haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuk … hakkında gerçekleştirilen yargılama sonucunda atılı suçtan ceza verilmesine yer olmadığına dair ilk derece mahkemesince verilen kararla ilgili istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar 5271 sayılı CMK’nın 286/2-h. maddesine göre kesin olduğundan ve aynı Kanunun 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde suça sürüklenen çocuk … yönünden herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, söz konusu hükümlere ilişkin temyiz isteminin CMK’nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
Suça sürüklenen çocuklar …, …, …, … ile … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
5271 sayılı CMK’nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 24.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.