YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12677
KARAR NO : 2023/8572
KARAR TARİHİ : 18.12.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/5 E., 2016/175 K.
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli ve 2014/5 Esas, 2016/175 Karar sayılı kararı ile sanığın, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103 üncü maddesinin ikinci ve altıncı fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 10.03.2020 tarihli ve 14-2016/260264 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Mağdur beyanlarının çelişkili olduğuna, mağdurun son beyanında aslında sanığın atılı suçu işlemediği ve kendisi ile arkadaşının sanığa iftira attığına dair anlatımda bulunduğuna, Adli Tıp Kurumu raporları arasında çelişki bulunduğuna, sanığın cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına, bu nedenle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mahkeme, “… Sanık tüm aşamalarda suçlamaları kabul etmemiş ise de, mağdurun dosya kapsamına uygun bir biri ile tutarlı anlatımları, tanık …’un anlatımları ve mağdur hakkında düzenlenen Adli Tıp Kurumu 6.İhtisas Kurulunun 10.08.2015 tarihli raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın suçsuz olduğu yönündeki savunmalarına itibar etmek mümkün olmamıştır….” şeklindeki gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE
1. Olayın intikal şekli ve süresi, mağdurun çelişkili ve başka delillerle doğrulanmayan soyut beyanları, raporlar, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın savunmasının aksine mağdura karşı cinsel istismar eylemini gerçekleştirdiğine dair, mağdurun soyut beyanları dışında mahkumiyete yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli ve 2014/5 Esas, 2016/175 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.