YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13732
KARAR NO : 2023/358
KARAR TARİHİ : 25.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2016 tarihli ve 2015/230 Esas, 2016/13 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının (ikinci cümlesi) ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği, sanığın cinsel organını teşhir etmek suretiyle eylemini gerçekleştirmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrasının (ikinci cümlesi) uyarınca tayin olunan cezanın 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca artırılmaması suretiyle eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir.

2. Sanığın temyiz isteği, aldığı cezayı temyiz ettiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesi, katılan mağdurenin samimi bulunan anlatımı, teşhis tutanağı, adli sicil kaydına göre sanığın kadınlara karşı cinsel taciz suçunu işlemeyi alışkanlık haline getirmesi birlikte değerlendirildiğinde; olay günü katılan mağdure yolda yürüdüğü sırada arkasından araçla gelen sanığın katılan mağdureye seslenerek araca bakmasını sağladıktan sonra pantolonunun fermuarı açık biçimde ona bakıp kendi cinsel organını ellediğini kabul ederek sanığın mahkumiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1.Katılan mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımları, teşhis tutanağı ile sanığın aşamalarda olay saatinde bulunduğu yere yönelik çelişkili açıklamaları karşısında, mahkemenin atılı suçun sanık tarafından işlendiği kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Sanık hakkında kurulan hükümde, eylemin cinsel organın teşhir edilmesi suretiyle işlendiği anlaşıldığından, tayin edilen temel cezanın 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca artırılmaması suretiyle sonuç cezanın eksik tayin edilmesi nedeniyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2016 tarihli ve 2015/230 Esas, 2016/13 Karar sayılı kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2023 tarihinde karar verildi.