YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13952
KARAR NO : 2023/832
KARAR TARİHİ : 22.02.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Ordu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2016 tarihli ve 2014/970 Esas, 2016/121 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; suç tarihi olan 01.09.2014 tarihinde telefonla arayarak şikayetçiye cinsel tacizde bulunma şeklindeki sanık eyleminin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun’un 61 inci maddesi ile Değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen “…… haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle cinsel taciz” suçunu oluşturduğu, bu suçun da takibinin şikayete bağlı olmadığı, bu nedenle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken düşme kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Daha önceden iş nedeniyle şikayetçinin rızasıyla telefon numarasını alan sanığın 31.08.2014 günü akşam saatlerinde şikayetçiyi arayarak “Seninle beraber olmak istiyorum, … istiyorum” şeklinde beyanda bulunduğu, yine şüphelinin alkollü olduğu halde 01.09.2014 günü saat 23.30 sularında aynı numaradan şikayetçiyi arayarak “… istiyorum, buluşalım, evin arkasındaki patika yola gel” şeklinde beyanda bulunduğu, şikayetçinin sanığın evinin arkasındaki patika yola gittiği, sanığın burada şikayetçiye hitaben “Seninle bareber olmak istiyorum, … istiyorum, seni köydeki evime götüreceğim” şeklinde beyanda bulunduğu iddiasıyla cinsel taciz suçundan dava açılmıştır.

2. İlk Derece Mahkemesi, şikayetçinin yargılama aşamasında şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle kamu davasının düşürülmesi kararı vermiştir,

IV. GEREKÇE
Tüm dosya kapsamına göre, sanığa isnat edilen suçun 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen … haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlendiği ve soruşturma ile kovuşturmasının şikayete tabi olmadığı gözetilmeden vaki şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ordu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin,01.02.2016 tarihli ve 2014/970 Esas, 2016/121 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2023 tarihinde karar verildi.