YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13970
KARAR NO : 2023/1182
KARAR TARİHİ : 07.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
1. Didim (Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2016 tarihli ve 2015/651 Esas, 2016/88 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile ikinci fıkrasının (d) bendi ve 43 üncü maddesi uyarınca 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.06.2020 tarihli ve 14-2016/131893 sayılı Tebliğname’si ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; kararı temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın katılana farklı tarihlerde “İyi akşamlar”, “… hayırlı geceler”, “Güzelim seni seviyom ben ama biraz da olsa beni sevmeni isterdim”, “Güzelim sen bu mjjlara cevpeedine gpre sen beni ne istiyon ne de gpnlun var seni kalbime gpmuyom sen babanla evlem” şeklinde mesaj attığı, sanık savunması, katılanın beyanı, mesaj tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamı ile sabit olduğundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanık Müdafii Yönünden Yapılan İncelemede
1. Tüm dosya içeriğine göre sanığın farklı tarihlerde atmış olduğu mesajlarda cinsel taciz içerikli sözlerin bulunmaması nedeniyle olayda atılı suçun kanuni unsurları itibarıyla oluşmayıp, farklı tarihlerde mağdura yönelik eylemlerinde ısrar unsuru gerçekleştiğinden mevcut haliyle sübuta eren eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek cinsel taciz suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi,
2. Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve mahkemece verilen mahkûmiyet hükmü kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’la yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanun’un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “Kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Tebliğname Yönünden Yapılan İncelemede
Yukarıda açıklanan nedenlerle Tebliğname’deki onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Didim (Yenihisar) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2016 tarihli ve 2015/651 Esas, 2016/88 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2023 tarihinde karar verildi.