YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/14628
KARAR NO : 2023/759
KARAR TARİHİ : 20.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2015/831 Esas, 2016/233 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci ve 62 nci maddelerinin birinci fıkraları gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.07.2020 tarihli, 14-2016/164499 sayılı bozma görüşlü Tebliğname’si ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebepleri
Suçun kendisi tarafından işlenmediği, mahkemece delillerin takdirinde hataya düşüldüğü, şüpheye dayalı olarak hüküm kurulduğu, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın lehine hareket edilmesi gerektiği, yokluğunda toplanan delillerin bildirilmediği, yokluğunda dinlenen tanık beyanlarının sonraki duruşmaya geldiğinde okunmadığı ve diyeceklerinin sorulmadığı, yargılama giderlerinin tamamının tarafına yüklenmesinin haksız olduğu ve hükmün usul ve kanuna aykırı olduğu iddiası ile hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanık ve katılanın aynı şirketin farklı birimlerinde çalıştıkları, sanığın katılana yönelik 2 adet duygusal şiir yazarak bunları iş yerinin posta kutusuna bıraktığı, katılana gönderilen mektuplar üzerindeki el yazılarının sanığın el ürünü olduğunun tespit edildiği, sanığın katılana duygusal anlamda şiirler göndererek üzerine atılı taciz suçunu işlediği gerekçesiyle ezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanığın katılana yazmış olduğu yazı metninin cinsel içerik taşımadığı, bu haliyle 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesi kapsamında basit yargılama usulüne tabi olan 5237 sayılı Kanun’un 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek cinsel taciz suçundan mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2016 tarihli ve 2015/831 Esas, 2016/233 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, değişik gerekçeyle Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2023 tarihinde karar verildi.