Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/14873 E. 2023/567 K. 13.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/14873
KARAR NO : 2023/567
KARAR TARİHİ : 13.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/826 Esas, 2016/263 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile ikinci fıkrasının (e) bendi, 51 ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay erteli hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık temyiz isteminde özetle: Katılana karşı cinsel tacizde bulunduğu şeklindeki suçlamayı kabul etmediğini, ekonomik sorunlardan dolayı psikolojisinin normal olmadığını, kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Katılan vekili temyiz isteminde özetle: Sanık hakkında üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde sanık …’in oturmakta olduğu … Caddesinde bulunan… Apt. 1. kattaki dairesinde dış kapıdan inip çıkan şahısları gözetlediği, katılan mağdure …’nın kapısının önünden geçtiği sırada cinsel tacizde bulunmak amacıyla cinsel organını çıkararak mağdurenin de göreceği şekilde mastürbasyon yapmaya başladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmasında … sorunlarının olduğunu beyan etmiş ise de, sanık hakkında Erciyes … psikiyatri Anabilimdalı Başkanlığı tarafından sanığın 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyecek düzeyde herhangi bir akıl hastalığının bulunmadığına dair rapor düzenlendiği anlaşıldığından bu yöndeki savunmasına itibar edilmemiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz İsteminin Kapsamına Göre;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteminin Kapsamına Göre;
Sanığın eylemini, 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile ikinci fıkrasının (e) bendinde yer alan teşhir suretiyle işlediği, Mahkemece 5237 sayılı Kanun’un Cezanın belirlenmesi başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kriterler ile aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi göz önünde bulundurulmak suretiyle sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile ikinci fıkrasının (e) bendi kapsamında “1 yıl 6 ay” şeklindeki hüküm karşısında temel cezanın “1 yıl” hapis cezası olarak belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/826 Esas, 2016/263 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.02.2023 tarihinde karar verildi.