YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15005
KARAR NO : 2023/566
KARAR TARİHİ : 13.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2016 tarihli ve 2015/1370 Esas, 2016/210 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105, 43 ve 51 inci maddelerin birinci fıkraları gereğince 7 ay 15 gün erteli hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafii temyiz isteminde özetle: mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, müşteki, müştekinin eşi olan tanık ve ses kaydı içermeyen telefon kayıtları haricinde herhangi bir delil bulunmadığını, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğini savunmuştur.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın 23.09.2014 – 30.09.2014 tarihleri arasında kullanmış olduğu … .. .. numaralı cep telefonu hattından katılanın kullandığı … .. .. numaralı cep telefonu hattını arayarak; “Seninle tanışmak istiyorum, sevişmek istiyorum, grup yapalım” şeklinde sözler söyleyerek cinsel tacizde bulunduğu, sanık savunmasında kendisinin katılanı aramadığı, iddia edildiği şekilde cinsel tacizde bulunmadığı, ancak telefonunu zaman zaman başkalarına verdiği, verdiği şahıslar tarafından arandığı yönde savunma yapmış ise de; 01.12.2014 tarihli arama kaydı tespit tutanağı içeriğinden de anlaşılacağı üzere sanığın kullanmakta olduğu … .. .. numaralı telefondan 23.09.2014 – 30.09.2014 tarihleri arasında 8 tanesi gece 00:00 dan olmak üzere 10 kez arama yapıldığı, gece yarısından sonra bir şahısın cep telefonunu başka biri tarafından kullanılmasının hayatın olağan akışına uygun düşmeyeceği, katılanın anlatımı ve katılanın anlatımını doğrulayan tanık beyanı ile sanığın sosyal ekonomik durumunun da örtüştüğü, sanığın savunmasında da kendisinin esnaf olduğunu çevresinin geniş olduğunu belirttiği böylece sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kanaatine varılmış ve savunmasına itibar edilmemiştir.
IV. GEREKÇE
1. Katılanın aşamalardaki samimi anlatımları, tanık beyanı, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın eylemlerinin cinsel taciz suçunu oluşturduğu anlaşıldığından kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanığın cinsel taciz eylemlerini aynı suç işleme kararının icrası kapsamında değişik tarihlerde birden fazla kez telefonla katılanı arayarak işlediği gözetilerek 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince temel cezanın artırılması gerekirken anılan hususlar göz ardı edilerek eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2016 tarihli ve 2015/1370 Esas, 2016/210 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.02.2023 tarihinde karar verildi.