Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/15174 E. 2023/852 K. 22.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15174
KARAR NO : 2023/852
KARAR TARİHİ : 22.02.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Acıpayam 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2016 tarihli ve 2015/468 Esas, 2016/222 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 105 inci maddesinin birinci fıkrasının (son) cümlesi, ikinci fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; hükmün usul ve yasalara uygun olmadığına, olayla hiçbir ilgisinin olmadığına, isnat edilen suçlamayı işlemediğine, ve re’sen tespit edilecek temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesi; iddia, sanık savunmaları, katılan mağdure beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; olay yerinin sanığın işlettiği dükkan civarı olması, sanığın elbisesini düzelttiğini beyan etmesi, mağdure ile sanık arasında önceye dayalı bir husumetin bulunmaması, mağdurenin sanığa iftira atmayı gerektirir herhangi bir durumunun söz konusu olmayışı karşısında, atılı suçlamayı inkar eden sanık savunmasına itibar etmeyip sanığın, suç tarihinde yolda yürüyen katılan mağdureye seslenip kendisine bakmasını sağladıktan sonra pantolonunu indirdiğini, ardından katılan mağdureye doğru bir adım atarak iç çamaşırını indirdiğini kabul ederek mahkumiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE
1. Katılan mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları, olayın hemen ardından babası olan katılan …’in yanına korkmuş bir halde gidip maruz kaldığı cinsel taciz eylemini anlatarak failin kim olduğunu söylemesi, katılan mağdurenin beyanını destekler nitelikteki katılan …’in ifadesi, sanığın katılan mağdurenin yoldan geçtiği sırada sadece üzerini düzelttiği şeklindeki suçtan kurtulmaya yönelik savunması birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında kurulan hükümde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Acıpayam 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2016 tarihli ve 2015/468 Esas, 2016/222 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2023 tarihinde karar verildi.