Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/15247 E. 2023/2245 K. 12.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15247
KARAR NO : 2023/2245
KARAR TARİHİ : 12.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel saldırı
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2016 tarihli ve 2015/490 Esas, 2016/107 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği
Katılanın baştan beri değişmez ifadeleri, evli olan bir bayanın kendi iffetine zarar verecek şekilde yalan söyleyemeyeceği, katılan ve sanık arasındaki telefon görüşmelerinin suçun işlenmediğine delil olamayacağına ilişkindir.

B. Katılanın Temyiz İsteği
Evli bir kadın olarak iffetine dokunacak bir taciz eyleminin alenen kendisi tarafından söylenmesinin zorluğu, bu konuda yalan söylemeyeceği, eşi hakkında soruşturma başladıktan sonra şikayetçi olmasının eşinin yaşananları bilmemesinden ve eşinin kendisini terk etmesinden korkmasından kaynaklı olduğu, emniyette alınan ifadelerini her ne kadar imzalamışsa da polislerin kendi yorumlarını katarak yazdığı kendisinin ifadelerinin farklı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılan …’nin … ***** İlköğretim Okulunda sınıf anneliği yaptığı, sanık …’i sınıf öğretmeni olmasından dolayı tanıdığı aralarındaki samimiyetin bu sebepten ilerlediği, savcılığa müracaat tarihinden 4 ay önce katılan sınıfta bulunduğu sırada arkasından gelerek katılanı öpmeye çalıştığı, yaklaşık bir hafta sonra da yine katılanı sınıfta bulunduğu sırada arkasından gelerek dudağından öptüğü şeklinde olay gerçekleşmiştir.

2. Sanık aşamalarda suçlamayı kabul etmemiş, katılanının sınıf annesi olmasından dolayı aralarında telefon konuşmalarının gerçekleştiği, öğretmen … ilişkisi dışında bir ilişkilerinin olmadığını kendisinin katılanı taciz etmediğini beyan etmiştir.

3. Dosyada delil olarak katılan iddiası, sanık savunması, Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı (TİB) kayıtları nüfus ve adli sicil kayıtları ile tüm dosya kapsamı bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, her ne kadar Cumhuriyet savcısı ve katılan tarafından evli bir kadının böyle bir suçlamada bulunmasının iffetine zarar vereceği, yalan söylemesi için gerekçe olmayacağı iddia edilmiş, katılanın aşamalarda alınan ifadesinde sanığın kendisine yönelik cinsel saldırı suçunu oluşturabilecek öpmeye çalışmak, dudaktan öpmek eylemlerini gerçekleştirdiğini beyan etmiş olsa da katılanın iddiasını destekler nitelikte dosya kapsamında herhangi bir delil bulunmadığı, katılanın müracaattan 4 ay önce olduğunu iddia ettiği bu eylemlerden sonrada Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı (TİB) kayıtlarına göre sanıkla uzun konuşmalar gerçekleştirdiği, bu davranışının beyanı ile örtüşmediği, eylemlerin gerçekleşmesinden hemen sonra şikâyetçi olmaması, katılanın eşi hakkında soruşturma başlatılması ile birlikte sanık hakkında şikâyetçi olması, sanık savunması dikkate alındığında, mağdurenin soyut iddialarından başka sanığı cezalandırmaya yeter her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut delil elde edilememesi nedeniyle sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet savcısı ve katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/490 Esas, 2016/107 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.04.2023 tarihinde karar verildi.