Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/15359 E. 2023/1544 K. 21.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15359
KARAR NO : 2023/1544
KARAR TARİHİ : 21.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Cinsel saldırı, tehdit
HÜKÜMLER : Düşme, hükmün açıklanmasının geriye bırakılması

Sanık hakkında tehdit suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin on ikinci fıkrasına göre itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/88 Esas, 2016/163 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun), 106 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci madde uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile cinsel saldırı suçundan, altı aylık şikayet süresinin geçirilmesinden sonra şikayette bulunulduğu anlaşıldığından kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 31.08.2020 tarihli ve 14-2016/200808 sayılı, iade, temyiz isteminin reddi görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Katılanın savcılıkta verdiği beyanında sanığın son eyleminin 29.01.2015 tarihindeki taciz içerikli sözleri olduğu, şikayet süresinin bu nedenle geçmediğine, tehdit suçundan verilen cezanın miktarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Yapılan yargılama sonucunda; katılanın, cinsel saldırı olayının 2014 yılı Haziran ayında olduğunu mahkememizdeki ifadesinde bildirdiği, kendisinin hemen şikayet etmediğini, sonraki zamanlarda sanığın gazetenin içine çiçek filan koyup getirdiğini, kendisinin de bu durumlardan rahatsız olup, kendine koruma tuttuğunu, evden o şekilde çıkmakta olduğunu, dosyada yazılı olan tarihte de “Seni burada bırakmam, öldürürüm ” dediğini, bunun üzerine karakola gidip şikayetçi olduğunu bildirdiği, müştekinin şikayette bulunduğu tarihin 29.01.2015 olduğu, kendisine karşı işlendiğini iddia ettiği cinsel saldırı eyleminin 2014 yılı Haziran ayında olduğunu beyan ettiği, bu nedenle katılanın altı aylık şikayet süresinin geçirilmesinden sonra bu suçla ilgili şikayette bulunduğu anlaşıldığından, bu eylemden açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir,

2. Sanık, suçlamaları kabul etmediğini bildirmiş ise de, katılanın iddianamede belirtilen 29.01.2015 olan suç tarihinde sanığın kendisini tehdit ettiğini bildirdiği, tanık Kamil’in kendisi araç içindeyken … Hanım’ın evden feryatla gelip “Beni ölümle tehdit ediyor, seni burada yaşatmam diyor” şeklindeki sözlerini tanıklığında bildirdiği, bu beyanın katılanın iddiasını doğruladığı kanaatine varılarak sanığın tehdit suçunu işlediği sabit görülmüş, sabıkasız oluşu dikkate alınarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanık hakkında tehdit suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrasına göre itirazı kabil nitelikte olup, esasen mahallinde itiraz merciince karar verildiği anlaşıldığından söz konusu karara yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık Hakkında Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Yapılan yargılama neticesinde mahkemece kabul ve takdir kılınmış düşme hükmünün tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre usul ve kanuna uygun bulunduğundan katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir. Bu nedenle Tebliğnamede ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/88 Esas, 2016/163 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2023 tarihinde karar verildi.