YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15400
KARAR NO : 2023/279
KARAR TARİHİ : 23.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : …
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli ve 2015/453 Esas, 2016/183 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında … suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07.09.2020 tarihli ve 14-2016/192252 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; katılana mesaj gönderilen hatlar ile sanık arasındaki bağlantının tespitine yönelik yeterli araştırmanın yapılmayarak sanığın suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilerek beraat kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, katılanın amcasının kızı ile evli olmasından ötürü taraflar arasında tanışıklık bulunduğu, katılanın 2015 yılı içinde eşi ile yaşadığı tartışma sonrası ağabeyine ait ikamette kalmaya başladığı süreçten sonra Mart ayı itibariyle sanığın … ** ** ve … ** ** numaralı hatlardan … içerikli mesaj göndererek mesaj içeriklerinde ismine yer vermesi üzerine katılanın sanığı arayarak uyarıda bulunmasına karşın, sanığın “Atarım tabi seni almak istiyorum.” şeklinde söylemlerde bulunduğu ve devamında da sanığın 03.06.2015 ile 21.06.2015 tarihleri arasında farklı numaralar üzerinden cinsel içerikli mesajlar gönderdiği iddiasıyla sanık hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılamasında; sanığın kullandığı hat ile katılanın kullandığı hat arasında görüşme kaydına rastlanılmaması ve sanığın diğer hat sahiplerini tanımadığı yönündeki savunması doğrultusunda sanığın atılı suçtan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Katılanın vekili aracılığı ile sunduğu 08.06.2015 havale tarihli şikayet dilekçesi içeriği ve ifade tutanığında yer verilen mesaj kayıtları itibarıyla adı geçenin kullanımında bulunan … ** ** hatta ilişkin olarak 2015 yılı Mart ayı ile Haziran ayı içerisinde arama ve mesajlaşmaya dair görüşme kayıtlarının Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığından temin edilerek tetkiki ile yine katılana mesaj gönderdiği iddia olunan hatların olay tarihi itibariyle adına kayıtlı olduğu kişilerin anılan kurumdan sorularak kimlik bilgilerinin tespiti ile tanık sıfatıyla beyanlarına başvurularak sanık ile aralarında tanışıklık olup olmadığı ve hatların sanığın kullanımına geçip geçmediğinin tespiti ile tüm bu delillerin 5271 sayılı Kanun’un 217 nci maddesi uyarınca duruşmada sanığa okunarak beyanının alınması neticesinde yapılacak tüm araştırma sonucuna göre deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuş, açıklanan gerekçeyle tebliğnamedeki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün açıklanan nedenle Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli ve 2015/453 Esas, 2016/183 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2023 tarihinde karar verildi.