YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15425
KARAR NO : 2023/882
KARAR TARİHİ : 23.02.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

l. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Edirne 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/594 Esas, 2016/134 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelenmesine karar verilmiştir.
2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07.09.2020 tarihli ve 14-2016/195797 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın cezalandırılmasını gerektiren kesin delil olmadığına, ayrıca suçun unsurlarının da oluşmadığına, mağdure ve tanık beyanlarının soyut, göreceli olup, cinsel bir amaca yönelmiş bir eylemin varlığından söz edilmediğine, küçük yerleşim yerinde yaşayan sanık ve katılan mağdurenin sürekli karşılaşmasının olağan olduğuna, karşılaştıklarında ise sanığın arkadaşının kızı olan katılan mağdureye gülümsemesinin sosyal yaşamın gereğine yönelik olduğuna ve re’sen tespit edilecek sebeplere ilişkindir.

OLAY VE OLGULAR
Mahkemece; ” Her ne kadar sanık suçsuz olduğunu savunmuş ise de müştekinin iddiası, dinlenen tanıklar …, … ve …’in ifadeleri, sanıkla müşteki arasındaki yaş farkı dikkate alındığında müştekinin farklı amaç güderek sanığa iftira etmesi için bir nedeninin bulunmaması, böyle bir yanlış anlama düşüncesi var ise; sanığın arkadaşı olan müştekinin babasına giderek durumu izah etmesi gerekirken bunu yapmaması hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın suçsuz olduğu yönündeki savunmasına değer verilmemiş ve sanığın 2015 yılı Nisan ve Eylül ayları içerisinde belirlenemeyen günlerde müştekiyi takip ettiği, cinsel anlamlı olarak bakıştığı ve gülümsediği, böylelikle üzerine atılı cinsel taciz suçunu işlediği, eylemin birden fazla gerçekleştiği anlaşılmakla eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 105.inci maddesinin birinci fıkrası, 43üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir. Sanık HAGB’ı kabul etmediğinden lehine uygulanmamıştır.” gerekçeleriyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dosya içeriğine göre sanığın, mağdureyi birden fazla kez takip ederek mağdureye bakması şeklinde gerçekleşen eylemlerde cinsel tatmin amacıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle sübuta eren eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek cinsel taciz suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

3. Bozma sebebine göre Tebliğname’de onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Edirne 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/594 Esas, 2016/134 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tehliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.02.2023 tarihinde karar verildi.