YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15585
KARAR NO : 2023/980
KARAR TARİHİ : 28.02.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Yargılamaya katılarak sanıktan şikayetçi olan ve davaya katılmak istediğini beyan eden müştekinin 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca katılan, vekilinin ise katılan vekili olarak davaya kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2016/66 Esas, 2016/175 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açılan çocuğun nitelikli cinsel istismarı davasında, yapılan yargılama neticesinde, eylem reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kapsamında kabul edilerek takibi şikayete bağlı bu suça ilişkin şikayet bulunulmaması nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesi ve 73 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.09.2020 tarihli ve 14-2016/234546 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği, dosyanın eksik inceleme ile karara çıktığına, kararda suçun sübut ve vasfının tartışılmadığına, mağdurun reşit olmaması nedeniyle ebeveynlerinin de beyanlarının alınması gerektiğine, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanık ve mağdure arasında önceye dayalı ilişki olduğu, aralarında gayriresmi şekilde evlendikleri, herhangi bir cebir tehdit hile olmaksızın birden fazla kez nitelikli olarak cinsel birliktelik yaşadıkları olayda mağdurenin yargılama aşamasında suç tarihindeki yaşının tespiti amacıyla alınan raporda rapor tarihi olan 18.02.2016 itibariyle on altı yaş ile uyumlu olduğunun tespit edildiği, suç tarihine yönelik geriye doğru gidildiğinde mağdurenin suç tarihinde on beş yaşından büyük olduğunun anlaşıldığı, herhangi bir nüfus kayıt engelinin bulunmadığı anlaşılmış, her ne kadar sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan dava açılmışsa da, mahkemece mağdurenin yaşının rapor dikkate alınarak düzeltilmesine ve sanık hakkında şikayet olmadığından kamu davasının düşürülmesine karar verilerek hukuki süreç başlığı altındaki uygulama yapılmıştır.

IV. GEREKÇE
Mağdurenin beyanları, sanığın savunması, raporlar dikkate alınarak ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2016/66 Esas, 2016/175 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2023 tarihinde karar verildi.