YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15646
KARAR NO : 2023/789
KARAR TARİHİ : 21.02.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI :
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 29.12.2015 tarih ve 2015/2654 sayılı iddianamesiyle sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır.
2. Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2016/13 Esas, 2016/193 Karar sayılı kararı
ile sanığın eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kapsamında kabul edilerek takibi şikayete bağlı bu suça ilişkin şikayette bulunulmaması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü ve 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın suç işleme kastı olmadığına, atılı suçu işlemediğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Mağdure ile sanığın Suriye vatandaşı oldukları ve Suriye’de iken 2014 yılı Ağustos ayı içerisinde evlendikleri, evlendikten iki gün sonra Suriye’deki iç savaş nedeniyle Türkiye’ye geldikleri, bu tarihten itibaren Adana ili Karataş ilçesi Tuzla mahallesinde bulunan çadırda birlikte yaşadıkları, burada birden fazla kez rıza ile cinsel ilişkiye girdikleri, bir sene kadar Karataş ilçesinde ikamet ettikten sonra Bursa ili Karacabey ilçesine taşındıkları, 30.07.2015 tarihinde Karacabey Devlet Hastanesinde mağdurenin muayene edilerek beş hafta beş günlük gebe olduğunun tespit edildiği anlaşılmış, mağdurenin aşamalarda alınan beyanları, sanığın soruşturma aşamasındaki savunması ve Karacabey Devlet Hastanesinin 30.07.2015 tarih ve 20082 sayılı raporu dikkate alınarak mahkemece olayın oluşu bu şekilde kabul edilmiştir.
2. Mağdurenin kovuşturma aşamasında alınan beyanında gerçekte on yedi ya da on yedi buçuk yaşında olduğunu beyan ettiği, Balıkesir Atatürk Devlet Hastanesinin 29.03.2016 tarihli raporuna göre mağdurenin kemik yaşının on yedi yaş kadın kemik yaşı ile uyumlu olduğunun belirlendiği, Yabancı Tanıtma Belgesindeki doğum tarihinin, beyana göre yazıldığı, herhangi bir resmî belgeye veya tıbbi rapora dayanmadığı, buna göre suç tarihi olan 2014 yılı Ağustos ayında mağdurenin on beş yaşında olduğunun kabul edilmesi gerektiği anlaşılmış ve sanığın eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu, mağdurenin sanıktan şikayetçi olmadığı anlaşıldığından kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesine karar verilerek, hukuki süreç başlığı altındaki uygulama yapılmıştır.
III. GEREKÇE
Mağdurenin beyanları, sanığın soruşturma aşamasındaki savunması, raporlar dikkate alınarak ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerekmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2016/13 Esas, 2016/193 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.02.2023 tarihinde karar verildi.