YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15916
KARAR NO : 2023/1385
KARAR TARİHİ : 14.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/1643 Esas, 2016/337 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca 1 yıl 6 ay cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.10.2020 tarihli ve 14-2016/232219 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebebi
Katılanı tanımadığı, katılan arandığında ismiyle seslenildiği için tanıyan birinin aramış olabileceği, cep telefonunu bir başkasının kullanmış olabileceği, teşdit uygulanmasının hatalı olduğu, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ya da erteleme hükümlerinin işletilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılanın, suç tarihinde uyumakta olduğu sırada kullanmakta olduğu cep telefonunun gizli numara tarafından görüntülü bir şekilde arandığı, katılanın telefonu kapattığı, ardından saat 01.20 sularında tekrar görüntülü olarak gizli numaradan arama yapıldığı, cep telefonu açıldığında karşısındaki yüzü görünmeyen kişinin çıplak vaziyette katılanın adını söylediği, akabinde katılanın telefonu kapattığı, sanığın ısrarla birkaç kez daha katılanın kullanmakta olduğu telefonu aradığı ancak katılanın telefonlara cevap vermediği, böylelikle sanığın üzerine atılı cinsel taciz suçunu işlediği mahkemece kabul edilmiştir.
2. Deliller; sanığa ait nüfus ve adli sicil kaydı, sanık savunması, katılan beyanları ile TİB’den gelen yazı cevabından ibarettir.
IV. GEREKÇE
1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Somut olayda cinsel taciz suçunun nitelikli hali düzenlenen 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uygulandığı için Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bandırma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/1643 Esas, 2016/337 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.03.2023 tarihinde karar verildi.