Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/16213 E. 2021/10390 K. 28.12.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16213
KARAR NO : 2021/10390
KARAR TARİHİ : 28.12.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Mahkeme tarafından bozma üzerine gerçekleştirilen yargılama sırasında duruşma günü davetiyesi tebliğine rağmen usulüne uygun şekilde davaya katılmayan Bakanlık vekilinin mahkemece kurulan hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5230 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Mağdurenin aşamalardaki anlatımları, savunma, sanığın kullandığı cep telefonunun eylemin gerçekleştiği 05.06.2008 tarihine ait HTS kayıtlarının incelenmesinde olay yerinde bulunduğuna dair herhangi bir sinyal bilgisinin bulunmaması, sanığın eşgaline ilişkin mağdurenin 05.06.2008 günlü kolluk ifadesinde verdiği bilgiler ile sanığın olaydan dört gün önce çekilen fotoğraflarındaki görüntüsünün açık şekilde uyumsuz olması, yine mağdurenin aynı kolluk beyanında failin 170 cm boylarında olduğunu söylemesine karşılık 20.12.2008 tarihli teşhis tutanağını düzenleyen polis memuru tanık ...’ın mahkeme ifadesinde teşhis amacıyla emniyete getirilen sanığın 180-185 cm boylarında olduğunu belirtmesi, dosyada mevcut 20.12.2008 günlü ifadeli teşhis tutanağının 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanununun ek 6. maddesine uygun olmadığının anlaşılması ve tüm dosya içeriği karşısında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.