YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16797
KARAR NO : 2023/420
KARAR TARİHİ : 06.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2016/59 Esas, 2016/282 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 26.10.2020 tarihli ve 14-2016/290450 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz isteği; sanığın cinsel taciz suçunun sabit olduğu bu nedenle mahkumiyet kararı verilmesi istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2016 tarihli ve 2016/772 esas sayılı iddianamesi ile sanığın yolda yürümekte olan katılanın yanına yaklaşıp aracının camını açarak adres sorduğu, katılan, adresi tarif ettiği sırada direksiyon başında oturan sanığın eli ile cinsel organını pantolonunun dışına çıkarıp oynadığı iddiası ile cinsel taciz suçundan cezalandırılması için kamu davası açıldığı, sanığın hazırlık beyanında, katılanın yanında bulunan ve yola çıkan köpeği çocuk sanarak uzunca kornaya bastığını, katılanın söylenerek gittiğini, kendisinin ise hiç konuşmadığını, mahkemede ise mağdurenin niye kornaya basıyorsun dediğini, kendisinin de çocuk arabanın altında kalacaktı hiç umrunda değil diye karşılık verdiğini beyan ederek her iki aşamada da atılı suçlamaları reddettiği, katılanın olaydan hemen sonra oturduğu sitenin güvenlik görevlisine ve emniyete haber vermesiyle intikalin gerçekleştiği, mahkemece yapılan yargılama neticesinde teşhis tutanağının çelişkili olması ve katılan beyanı dışında delil bulunmaması gerekçesiyle sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Her ne kadar mahkemece dosya içerisinde bulunan çelişkili teşhis tutanağı gerekçe kabul edilmiş ise de; sanığın iddia konusu suçun işlendiği aracı kendisinin kullandığını ve olay saatinde katılan ile konuştuklarını beyan ettiği, çözümü yapılan kamera görüntüleri ve … kayıtlarının da bu hususu doğruladığı anlaşılmakla; olayın intikal şekli ve zamanı, katılanın olayın hemen sonrasında yanına gittiği ve tanık olarak dinlenen güvenlik görevlisinin katılanın olay sonrasında korku ve panik halinde yanına gelerek çok kötü bir şey oldu şeklinde tekrarlamak suretiyle olayı anlatmaya çalıştığına yönelik beyanları, sanığın çelişkili savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın katılana yönelik teşhir suretiyle cinsel taciz suçunu işlediği gözetilerek mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Yukarıda belirtilen sebeplerle bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2016/59 Esas, 2016/282 Karar sayılı kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2023 tarihinde karar verildi.