YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16890
KARAR NO : 2023/486
KARAR TARİHİ : 08.02.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI :
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2016 tarihli ve 2015/131 Esas, 2016/338 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 26.10.2020 tarihli, 14-2016/265720 sayılı bozma görüşlü Tebliğname Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan mağdure vekilinin temyiz istemi kararın usul ve yasaya aykırı olması gerekçesiyle hukuka aykırı olduğuna ve re’sen tespit edilecek sebeplere ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılan mağdure İrem’in 21.06.2014 tarihinde annesi katılan … ile birlikte kolluğa başvurarak … adına kayıtlı … .. .. numaralı hatta … .. .. nolu hattı kullanan kişinin arayıp ah oh gibi sesler çıkardıktan sonra “Bu gece bize gel, birlikte olalım” diye tacizde bulunulduğunu ifade ettiği, yapılan araştırmada suçta kullanılan … .. .. numaralı hattın sanık … adına kayıtlı olduğunun tespit edildiği, Telekomünikasyon İletişim Başkanlığından celbedilen hts kayıtlarından, sanığın kullandığı hattan katılan mağdure İrem’in 20.06.2014 tarihinde 7 kez arandığının ve görüşmelerin sanığın askerlik yaptım dediği Şırnak Silopi Görümlü’deki baz istasyonu aracılığıyla yapıldığının belirlendiği, sanığın savunmasında, suçta kullanılan hattın kendisine ait olduğunu, 3-4 yıldır kullandığını, olay tarihinde Şırnak Görümlü’de askerlik yaptığını, telefonu kullanma imkanının bulunmadığını, telefonunu tabura bırakıp dağa çıktıklarını, arkadaşlarının kullanmış olabileceğini, kimin kullandığını bilmediğini, suçlamayı kabul etmediğini ifade ettiği, sanığın askerlik görevini yaptığı Görümlü … Komutanlığı’nın 13.11.2015 tarihli yazılarında erbaş ve erlere aileleri ile görüşmeleri için cep telefonu verildiğinin ve cep telefonu kullanım defterine kaydedildiğini, ancak erbaş ve erler tezkere olduktan sonra defterlerin saklama süresi olmadığından imha edildiğinin, bu nedenle 20.06.2014 tarihinde sanığın telefon kullanıp kullanmadığının tespit edilemediğini bildirdiği, sanığın kullanmış olduğu telefondan suç tarihinde katılan mağdurenin arandığına dair hts kayıtlarından kaynaklanan şüphe dışında sanığın savunmasının aksine atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak cezalandırılmasına yeter, kesin ve somut bir delil bulunmadığından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince sanığın üzerine atılı suçtan beraatine karar verildiği belirlenmiştir.
2. Dosya kapsamında bulunan deliller;
Sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, sanığın savunması, katılan mağdure beyanları, Telekomünikasyon İletişim Başkanlığından celbedilen hts kayıtlarından ibarettir.
IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan
inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
2. Onama sebebine uygun olarak Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2016 tarihli ve 2015/131 Esas, 2016/338 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.02.2023 tarihinde karar verildi.