YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16986
KARAR NO : 2023/889
KARAR TARİHİ : 23.02.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2015/887 Esas, 2016/206 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 7.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği;
Tanık dinlenmediğine, sanığın savunma hakkının kısıtlanıp delillerini bildirme imkanının tanınmadığına, sanık lehine olan takdiri indirim, erteleme v.s. ilişkin kanun hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın katılana yönelik cinsel taciz içerikli notlar ve mesaj tespit tutanağı ile tespit edilen çok sayıda cinsel içerikli mesajları değişik tarihlerde göndermek suretiyle zincirleme şekilde cinsel taciz suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Katılanın aşamalardaki beyanları, mesajların içerikleri ile sanığın telefonundan farklı zamanlarda gönderilmiş olması nazara alındığında sanığın savunmasında adı geçen tanığın dinlenmemesinde, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında takdiri indirim nedeni uygulanmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirildiği ve “Sanığın geçmişteki hali sosyal ilişkileri fiilden sonraki yargılama sürecindeki tutum ve davranışı ve cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri mahkememizce değerlendirilerek…” şeklindeki yerinde, yeterli ve kanuni gerekçeye istinaden sanık hakkında takdiri indirim nedeni uygulanmamasında, sanık hakkında hükmedilen cezanın türü itibarıyla cezasının ertelenmemesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2015/887 Esas, 2016/206 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.02.2023 tarihinde karar verildi.