Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/17156 E. 2023/652 K. 15.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/17156
KARAR NO : 2023/652
KARAR TARİHİ : 15.02.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2016 tarihli ve 2015/983 Esas, 2016/671 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (d) bendi ve 53 üncü ile 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın müdafiinin temyizi; erteleme hükümlerinin uygulanmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece “Tüm dosya kapsamı toplanan deliller ve diğer belgeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde, katılan …. isimli şahsın 07/04/2014 günü Sarayönü Polis merkezine yapmış olduğu müracaatında; alınan ifadesinde belirttiği üzere; 07/04/2014 günü saat 08:00 sıralarında ikamet adresinde bulunduğu esnada kendisinin daha önceden iş yerinde çalıştığı ve tanıdığı sanık … … isimli şahsın … numaralı telefonundan kendisinin kullanmakta olduğu … numaralı telefonuna gelen mesajda sanığa ait … mali müşavir isimli iş yerinde dertleşmek ve konuşmak için birlikte içmiş oldukları içki sonrasında kendisinin çıplak görüntülerinin elinde olduğu şeklinde mesajlar geldiği, 07/04/2014 tarihli rıza talep ve mesaj tespit tutanağında katılan …. isimli şahsın içerisinde 0 545 518 08 11 nolu hattının bulunduğu Samsung marka cep telefonu katılanın rızası alındıktan sonra Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan incelemede; ” … nolu aboneden kendisine 07/04/2014 günü saat 02:08:56 “… tekrar gelirsin misafirim olursun diye senden cağırı bekledim ama baktim senden tin yok önemli değil seninle o gece yaşadıklarımızı bir CD yapip sana ömür boyu seyrekmen için armağan olarak evine kargo olarak gönderiyorum lütfen bu kpnu da beni arayip rahatsız etme bir daha” yine 07/04/2014 günü saat 02:26:355 “içerken yaptiklerimiz yatakta sevişirken yaptiklarimiz acemde çorba içerken yaptiklerimiz otel de seni yatirirken yaptiklerimiz’in hepsi benle video ve resim olarak kayitli … neden dersen benim yanimda çalişirken benim imkanlarımla başkasıyla görüşüyordun şimdi ise bütün imkanlar benim elimde göğüslerin ufak ama çok sert ucları da emile emile çok dik di bunu bil ama bacakların arasındaki çok kuçuktu … kemiğine yapisikti ona göre vücudunda sirtindeki killeri temizle ” yine 07/04/2014 günü saat 03:00 da ” … pantolonumda cikti o gece merak etme dizliğinde cikti o gece kilodumda cikti o gece hem de hepsi kayitli olarak votkaya kendim gelseydim hepsi silinirdi belki ama bunu sen istedin . …” yine 07/04/2014 günü saat 11:59 da “erkekliğin mi tuttu senin kizim” şeklinde mesajların geldiğinin tespit edildiği, sanık …’ın alınan ifadesinde her ne kadar üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiş ise de; katılanın sanıktan davacı ve şikayetçi olduğu, sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu göz önüne alınarak atılı suçu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, Mahkememizce yapılan yargılama sonucunda; Sanığın üzerine atılı ve sabit olan eylemine uygun 5237 Sayılı TCK.nun 105. maddesi gereğince suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, suç kastının ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saik nazara alınarak takdiren ve teşdiden 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın eylemini elektronik haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle gerçekleştirdiği anlaşıldığından 5237 Sayılı TCK.nun 105/2-d maddesi gereğince cezası ½ oranında artırılarak 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2010 tarih ve 2009/350 Esas ve 2010/467 Karar sayılı kararı ile Vergi usul kanununa muhalefet suçundan suçundan 17 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelenmesine karar verildiği ancak denetim süresi öngörülmediği, 5237 sayılı TCK nın 53/1 maddesinde verilen ceza 1 yılın üzerindeyse denetim süresinin verilen cezadan az olamayacağının hükme bağlanmış olması karşısında sanık hakkında en az 17 ay 15 gün denetim süresine tabi tutulması gerektiği, bu hususu kesinleşme şerhinin doğruladığı ve böylece mahkumiyetinin 06.07.2010 tarihinde kesinleştiği ve deneme süresinin 21.12.2011 tarihinde sora erdiği ve bu tarih
itibariyle infaz edilmiş sayıldığı,infaz edilmiş sayılan tarihten itibaren 3 yıl geçmeden sanığın 07.04.2014 tarihinde cinsel taciz suçunu işlediği ve infaz edilmiş sayılan mahkumiyetinin tekerrüre esas teşkil ettiği anlaşılmakla, TCK’nun 58 maddesi gereğince tayin edilen hapis cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mükerrir sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş olup, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.” şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2016 tarihli ve 2015/983 Esas, 2016/671 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2023 tarihinde karar verildi.