YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/17198
KARAR NO : 2023/874
KARAR TARİHİ : 23.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Ordu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin , 02.05.2016 tarihli ve 2016/230 Esas, 2016/609 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 43, 62, 50, 52 maddeleri uyarınca 3.740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, sübuta, hakkında teşditen ceza tayininin yersiz olduğuna, takdiri indirim nedenlerinin, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması istemine ve re’sen tespit edilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanık …’ın herhangi bir cinsel içerikli bir söz söylenmeksizin aracı ile katılan mağdureyi teselsül teşkil edecek şekilde takip etmesi sebebiyle açılan kamu davasında, sanığın cinsel taciz suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanık …’ın katılan mağdureye karşı herhangi bir cinsel içerikli bir söz söylemeksizin aracı ile mağdureyi teselsül teşkil edecek şekilde takip etme şeklinde sübuta eren eyleminde, cinsel taciz suçunun kanuni unsurlarının oluşmadığı, sanığın eylemlerinin kül halinde 5237 sayılı Kanun’un 123 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu anlaşılmakla; sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 123 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Gerekçeli karar başlığında; 2015 Eylül, Ekim-28.03.2016 olarak yazılması gereken suç tarihlerinin 28.03.2016 olarak yazımı, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ordu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.05.2016 tarihli ve 2016/230 Esas, 2016/609 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.02.2023 tarihinde karar verildi.