YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/17490
KARAR NO : 2023/1832
KARAR TARİHİ : 30.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2016 tarihli ve 2015/267 Esas, 2016/333 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 105′ inci maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın herhangi bir sebep içermeyen temyiz dilekçesi sunduğu anlaşılmıştır.
III. OLAY VE OLGULAR
Yapılan yargılama neticesinde Mahkemesince; Sanığın okula gitmek için durakta otobüs bekleyen katılana yaklaşarak her iki eliyle cinsel organını tutup gösterdiği ve cinsel organıyla oynadığı, bu şekilde üzerine atılı cinsel taciz suçunu teşhir suretiyle işlediği, aksi yöndeki savunmasının dosya içeriğine, bu içerikle uyumlu tüm aşamalarda değişmeyen, ifade verirken samimi olduğu kanaatini uyandıran katılanın beyanına nazaran gerçeği yansıtmadığı, atılı suçtan ve cezasından kurtulmaya yönelik olduğu, öncesinde sanığı tanımayan katılanın sanığa iftira atmasını gerektirecek herhangi bir durumun dosyaya yansımadığı, sanık tarafından bu yönde bir savunmada da bulunulmadığı, esasen sanığın hakkında cinsel suçlardan açılmış bir kısmı kesinleşmemiş olmakla birlikte mahkumiyetle sonuçlanmış kamu davalarının bulunduğu, hatta bunlardan Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesi dosyasında sanığın yine o dosyada adı geçen ve durakta araç bekleyen mağdurlara cinsel organını pantolonunun dışına çıkartarak gösterdiğinden bahisle ceza verildiği, dosyanın mağdurlarının soruşturma aşamasında mevcut dosyaya konu olayda olduğu gibi sanığı teşhis ettikleri, sanığın adli sicil kaydında daha önce de sarkıntılık suçundan aldığı eski tarihli mahkumiyet ilamının bulunduğu, dolayısıyla sanığın bu çeşit davranışları alışkanlık haline getirmiş kişiliği de göz önüne alındığında savunmasına itibar edilmeyerek sübut bulan atılı suçtan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükümde, katılanın aşamalarda birbiriyle uyumlu anlatımı, katılanın soruşturma ve kovuşturma evrelerinde sanığı teşhis etmesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2016 tarihli ve 2015/267 Esas, 2016/333 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.03.2023 tarihinde karar verildi.