YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/17557
KARAR NO : 2023/1568
KARAR TARİHİ : 21.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanık hakkında Bozüyük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/165 Esas, 2016/278 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20.11.2020 tarih 14-2016/315875 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği;
Sanığın aleyhine cezaya hükmedilmesinden dolayı bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Şikayetçi … olay günü eşi ile birlikte … isimli işyerinde alışveriş yaptığı sırada sanık cinsel organını pantolonundan çıkartarak şikayetçiye gösterdiği, şikayetçinin eşi …’e hadi çıkalım deyip kasaya doğru giderlerken eylemi eşine anlattığı, eşinin içeride sapık varmış demesi üzerine iş yeri sahibi tanık … ile sanığın yanına gittikleri ve orada sanık ile şikayetçinin eşi … arasında arbede çıktığı, sanığın kaçmaya çalıştığı sırada polisin arandığı ve sanıktan şikayetçi oldukları, sanığın çorap ve kazak reyonunda dolaştığı sırada pantolonun fermuarının açık olmadığını eliyle kontrol ettiğini, orada alış veriş yapan … isimli şahsın “sen nasıl benim karıma cinsel organını gösterirsin” şeklinde bağırdığını, kendisinin ben kimseye cinsel organımı göstermedim, sadece pantolonumun fermuarının açık olup olmadığını baktım, yanlış anladınız şeklinde beyanlarda bulunduğu, mahkemede ise geçmişte yaşadığı ve halen devam eden bazı sorunları nedeniyle dönem dönem kendini kaybettiğini, daha sonra polisler sorunca ne olduğunu anladığı, iddianamede anlatılan eylemi ne yaptım, ne de yapmadım diyemeyeceğini beyan ettiği, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Ana Bilim Dalı Başkanlığınca 08.06.2015 tarihinde tanzim edilen raporda; sanığın 18.01.2015 ve 22.03.2015 tarihlerinde işlediği iddia edilen cinsel taciz suçuyla ilgili olarak akıl hastalığı yada zayıflığının saptanmadığı, dolayısıyla suç tarihi itibariyle cezai sorumluluğunun tam olduğunun belirtildiği tüm dosya kapsamından anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1.Şikayetçinin aşamalardaki tutarlı beyanları, şikayetçinin eşi …’in ve tanığın anlatımları, sanığın tevilli yollu ikrarı, sanığın ceza sorumluluğunun tam olduğuna dair rapor ve tüm dosya kapsamından şikayetçi …’nın olay günü eşi ile birlikte alışveriş yaptığı sırada sanığın cinsel organını pantolonundan çıkartarak şikayetçiye gösterdiğinin anlaşılması nedeniyle mahkeme hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Suçun 6545 sayılı yasayla değişik 5237 sayılı Kanunun 105 inci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında kaldığı, cezanın üst sınırı itibariyle iki yılı aştığı ve bu nedenle suçun basit yargılama usulüne tabi olmadığı anlaşıldığından Tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün 1 ve 2 inci kısmında açıklanan nedenlerle Bozüyük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/165 Esas, 2016/278 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2023 tarihinde karar verildi.