YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/17651
KARAR NO : 2023/397
KARAR TARİHİ : 26.01.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.06.2016 tarihli ve 2016/240 Esas, 2016/457 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrasının (d) bendi ile 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince 9 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebeplerinin, üzerine atılı suçu işlemediğinden bahisle şikayetçinin hattını internetten arkadaşlık sitelerinden aldığına, şikayetçiye karşı taciz içeren eyleminin olmadığına, birden fazla eyleminin bulunmadığına ilişkin olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın 0 536 (…) (..) (..) numaralı telefon hattından şikayetçinin GSM hattını değişik zamanlarda arayıp sesli mesaj bıraktığı, en son 03.09.2015 tarihinde sabaha karşı saat 03.00 sıralarında “Bacakların çok güzel. Okşuyorum.” sesli mesajını gönderdiği şeklinde olayın gerçekleştiği kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE
Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanığın temyiz talebi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2016 tarihli ve 2016/240 Esas, 2016/457 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.01.2023 tarihinde karar verildi.