YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/17778
KARAR NO : 2023/1007
KARAR TARİHİ : 01.03.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI :
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 18.03.2016 tarihli, 2016/6844 Esas sayılı iddianamesiyle sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2016/142 Esas, 2016/261 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan, 5237 sayılı Türk Ceza
Kanunu’nun (5237 ayılı Kanun) 104, 43 ve 62 nci maddeleri ile 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği;
Sanığın mağdure ile cinsel ilişkiye girdiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından müvekkilinin beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece “Her ne kadar mağdure sanığın cebir uygulayarak ve tehdit ederek kendisiyle zorla cinsel ilişkiye girdiğini, sanığın kendisinin çıplak fotoğraflarını çektiğini beyan etmiş ise de, sanığın cep telefonu üzerinde yapılan incelemede mağdureye ait cinsel içerikli herhangi bir resim veya videonun tespit edilememiş olması, yine düzenlenen inceleme raporunda yer alan mesaj tespit tutanağının içeriğinden mağdurenin sanık ile zorla cinsel ilişkiye girdiğine dair delilin elde edilememiş olması hususları ile mağdurenin aşamalardaki beyanları da bir bütün olarak değerlendirildiğinde, mağdurenin sanık ile herhangi bir cebir, tehdit veya hile olmaksızın cinsel ilişkiye girdiği, yine her ne kadar sanık mağdure ile cinsel ilişkiye girmediğini beyan etmiş ise de, mağdurenin aldırılan doktor raporunda hymenin bir kaç yerden deflore izlendiğinin ve eski deflerasyonun olduğunun belirtilmesi karşısında sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına ve mağdurenin cebir, hile ve tehdit olduğu yönündeki beyanlarına itibar edilmeyerek, olay tarihinde 15 yaşından büyük olduğu anlaşılan mağdure ile değişik zamanlarda birden fazla kez rızasıyla cinsel ilişkiye giren sanığın eyleminin zincirleme olarak reşit olmayan ile cinsel ilişki suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, sanığın sabit olan eylemine uyan TCK nın 104/1, 43/1, 62 maddeleri uyarıca cezalandırılmasına karar verilmiştir.” şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, mağdurenin aşamalardaki beyanı, mesaj tespit tutanağı, genital muayene rapor ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2016/142 Esas, 2016/261 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.03.2023 tarihinde karar verildi.