YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/181
KARAR NO : 2021/2238
KARAR TARİHİ : 14.04.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Sanık hakkında 5464 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan katılan sıfatını alabilecek surette doğrudan zarar görmeyen ve bu itibarla bu suç yönünden davaya katılma hakkı bulunmayan Hazinenin usulsüz olarak kamu davasına katılmasına karar verilmesinin hükmü temyiz hak ve yetkisi vermeyeceği gözetilerek Hazine vekilinin anılan suçtan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
İncelemenin katılan Hazine vekilinin tefecilik suçundan kurulan hükmüne yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanığın iş yerinde herhangi bir alışveriş yapılmadığı halde, alışveriş yapılmış gibi kendilerine para ihtiyacı nedeniyle başvuran şahısların hamili oldukları kredi kartları ile POS cihazı aracılığıyla işlem yapıp, gerçek olmayan bu alışveriş tutarlarından belli bir komisyon alınması suretiyle tefecilik suçunun işlendiği iddia edilen somut olayda; TCK’nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması nazara alınarak; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkarılabilmesi amacıyla; sanığın tefecilik yapıp yapmadığının kolluk marifetiyle araştırılmasından ve vergi inceleme raporunun “2.7 nolu başlığında şahıs ifadelerinden yapılan tespitler” başlığı altında beyanlarına yer verilen kişilerin tanık sıfatıyla dinlenilmesinden sonra tüm kanıtların hep birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.