YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18158
KARAR NO : 2023/819
KARAR TARİHİ : 21.02.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI :
Mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden; kayden 18.09.1998 doğumlu olup, 03.12.2015 tarihli duruşmada on sekiz yaşı içerisinde bulunan mağdurenin, kanuni hakları hatırlatılmasına rağmen davaya katılmak istediği yönünde beyanda bulunmaması karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.
Katılan …’nin temyiz İstemi Yönünden; Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Niksar Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli, 2015/809 Esas, 2016/12 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açılan reşit olmayanla cinsel ilişki davasında, yapılan yargılama neticesinde şikayet yokluğu nedeniyle unsurları itibarıyla oluşmayan müsnet suçtan sanığın 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 30.11.2020 tarihli ve 14-2016/338915 sayılı düzelterek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II.TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan …’nin Temyiz İstemi
Dosyadaki delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğüne ve sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Yapılan yargılama sonucu mahkemece “Mağdure…’nin olay tarihi öncesinde sanık … ile telefonda konuştuğu, olay günü de kendi rızası ile sanığın ikamet ettiği İstanbul İline gittiği ve burada yaklaşık 1 ay boyunca sanığın evinde kaldığı, bu süre içerisinde sanık ile rızası doğrultusunda cinsel birliktelik yaşadığı” şeklinde olayın gerçekleştiği kabul edilmiş, “Mağdurenin 12.07.2015 tarihinde emniyette avukat huzurunda alınan beyanında sanık ile kendi rızası ile cinsel ilişkiye girdiğini doğruladığı ve kimseden şikayetçi olmadığını beyan ettiği” gerekçesine binaen unsurları itibarıyla oluşmayan müsnet suçtan sanığın beraatine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesi Yönünden
Kayden 18.09.1998 doğumlu olup, 03.12.2015 tarihli duruşmada on sekiz yaşı içerisinde bulunan mağdurenin, kanuni hakları hatırlatılmasına rağmen davaya katılmak istediği yönünde beyanda bulunmaması karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.
B. Sanık Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanık hakkında kurulan hükümde, reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun şikayet üzerine takip edilen suçlardan olduğu gözetildiğinde, olay tarihinde on beş yaşından büyük olan mağdurenin soruşturma evresinde vekil huzurunda verdiği 12.07.2015 günlü kolluk beyanında şikayetçi olmadığını bildirmesi karşısında sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşmesine karar verilmesi gerekirken unsurları itibarıyla oluşmadığı gerekçesiyle atılı suçtan sanığın 5237 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle mağdure vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca Tebiğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle, Niksar Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli, 2015/809 Esas, 2016/12 Karar sayılı kararına yönelik katılan …’nin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği şikayet yokluğu nedeniyle, Tebiğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.02.2023 tarihinde karar verildi.