YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18381
KARAR NO : 2023/547
KARAR TARİHİ : 09.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI :
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Düzce 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/604 Esas, 2016/473 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin
birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılanlar … ile …’ın temyiz istemleri, suçun birden fazla işlenmesi sebebiyle her eylem için ayrı ayrı ceza verilmesi gerektiği ve verilen cezanın az olması nedenleriyle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
2. Sanık müdafiinin temyiz isteği, mağdurenin on sekiz yaşından büyük göstermesi sebebiyle bu hususta rapor alınması gerektiği, sanık lehine 5237 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesinin tatbiki gerektiği ve aynı Kanunun 43 üncü maddesinin sanık aleyhine uygulanmasının hukuka aykırı olduğundan bahisle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık ile katılan mağdurenin 2015 yılı Mart ayı içerisinde sosyal paylaşım sitesi facebook üzerinden tanıştıkları ve aralarında duygusal bağın meydana geldiği, sanığın katılan mağdurenin on sekiz yaşından küçük olduğunu bildiği, 2015 yılı Ağustos ayı içerisinde değişik tarihlerde katılan mağdurenin evinin müştemilatı içerisinde bulunan samanlıkta görüşerek birden çok kez vajinal ve anal yoldan cinsel ilişkiye girdikleri, sanığın ikrar yollu savunması, katılan mağdurenin beyanları, adli tıp kurumu raporu, mesaj tespit tutanağı ve tüm dosya içeriği ile eylemin sübut bulduğu kabul edilerek sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Katılanlar … ve …’ın Temyiz İstekleri Yönünden;
1. Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılan mağdureye karşı reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu birden fazla kez işlediği ve mahkemece tek cezaya hükmedilerek cezada 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca artırılması nedeniyle, katılanların her bir eylem için ayrı ayrı ceza verilmesi gerektiğine dair temyiz istekleri yönünden kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Mahkemece 5237 sayılı Kanun’un cezanın belirlenmesi başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kriterler ile aynı Kanun’un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi göz önünde bulundurulmak suretiyle sanık hakkında kurulan hükümde; 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında düzenlenen “Reşit olmayanla cinsel ilişki” suçundan tayin edilen temel cezanın alt sınırdan belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Sanık Müdafiin Temyiz İsteği Yönünden;
1. Katılan mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları, sanığın soruşturma evresinde müdafii huzurunda alınan kolluk ve savcılık ifadelerinde katılan mağdure ile rızası dahilinde 3-4 kez cinsel ilişkiye girdiklerini ve katılan mağdureye on sekiz yaşını doldurduğunda evleneceklerini söylediği yönündeki savunmaları ile kovuşturma evresinde katılan mağdurenin yaşına bir itirazının bulunmaması, katılan mağdurenin hastane doğumlu olması nedeniyle, sanık müdafiin sanık lehine 5237 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesinin tatbiki gerektiği ve aynı Kanun’un 43 üncü maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz istekleri yönünden kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Karar başlığında suç tarihinin ”2015 Eylül – 16.10.2015 olması gerekirken suç tarihinin 08.09.2015 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Düzce 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/604 Esas, 2016/473 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılanlar … ile … tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafii ve katılanlar … ile …’ın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.02.2023 tarihinde karar verildi.