YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18454
KARAR NO : 2023/925
KARAR TARİHİ : 27.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2016 tarihli ve 2015/1467 Esas, 2016/665 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında atılı suçtan yapılan yargılama sonucunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin 8 inci fıkrası uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebepleri
Özetle; şikayetçinin kendisi hakkındaki ifadesinin doğru olmadığına, cinsel tacizde bulunmadığına, suçsuz olduğuna yönelik açıklamalarla kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesi tarafından özetle, olay tarihinde sanığın Ankara AŞTİ Otogarı bekleme salonundaki peronda otururken karşı bankta oturan şikayetçiye yönelik sağ eliyle pantolonu üzerinden cinsel organını okşamak ve dudağını ısırmak suretiyle cinsel taciz suçunu işlediği anlaşılmış ise de şikayetçi istinabe yoluyla talimatla alınan ifadesinde şikayetinden vazgeçtiğinden, suçun takibinin şikayete bağlı suçlardan olması nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2016 tarihli ve 2015/1467 Esas, 2016/665 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2023 tarihinde karar verildi.