YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18514
KARAR NO : 2023/1031
KARAR TARİHİ : 01.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
1. Manisa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/328 Esas, 2016/247 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, ikinci fıkrasının (e) bendi, 43 ve 62 nci maddeleri ile 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 6740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 09.12.2020 tarihli ve 14-2016/372958 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz Talebi
Şikayetçilerin beyanları ile tanık …’nın beyanlarının birbiriyle çeliştiği, sanığın iddia edilen suça konu eylemleri yapmış olması ihtimalinde, öncelikle karşı bina sakinlerinin rahatsız olacağını düşünerek kimsenin böyle bir şeye kolaylıkla cesaret edemeyeceği, 8-9 yıldır aynı dairede yaşayan ve sınıf öğretmeni olduğu olgusu da göz önüne alındığında iddiaların gerçekliğini yitirdiği, bilirkişi raporunun eksik düzenlendiği, raporda; şikayetçilerin evinden müvekkilinin görüntüsünün karşı cama yansıdığı ve müvekkilinin net bir şekilde göründüğü tespiti yapılmış ise de müvekkilinin evinden, şikayetçilerin görüntüsünün karşı binanın camına yansıyıp, şikayetçilerin görünüp görünmediğine ilişkin herhangi bir tespitin yapılmadığı, ayrıca müvekkilinin iddia olunan suça konu eylemi sonucunda, cezasının teşhir suretiyle işlendiğinden bahisle artırılmasına karar verilmiş ise de, kanunda belirtilen özel kast olan “Belli bir kişinin hedef alınması” kastının gerçekleşmediğine ve diğer sair hususlara yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık ile katılan … ve şikayetçi …’nın aynı apartmanda alt ve üst katlarda komşu olarak oturdukları, bilirkişi raporu ile de tespit edildiği üzere görüntülerin karşı apartmanın camından yansıması nedeniyle alt kattaki hareketlerin üst kattan rahatlıkla görülebildiği, öğrenci evinde iki kız öğrenci olarak kalmakta olan şikayetçilerin kendisini bu şekilde görebildiklerini fark eden sanığın, şikayetçilerin yine mutfak penceresinde olduklarını gördüğü 05.10.2015 günü saat 22.30 sıralarında şikayetçilere karşı mastürbasyon yaptığı, bu olaydan 2 gün sonra bir kaç kez mutfak lambasını açıp kapatarak şikayetçilerin kendisine bakmasını sağlayan sanığın bu kez çırılçıplak vaziyette şikayetçilere karşı mastürbasyon yaptığı, sanık her ne kadar suçlamayı kabul etmemiş ise de; şikayetçi ve katılan beyanları, bu beyanları doğrulayan tanık beyanı, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı birden fazla kişiye karşı zincirleme teşhir suretiyle cinsel taciz suçunu işlediği netice ve kanaatine varılarak mahkemece hüküm kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş ve bu nedenle Tebliğname’de bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
2. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 07.10.2015 tarihi yerine 04.10.2015 tarihi yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/328 Esas, 2016/247 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.03.2023 tarihinde karar verildi.