YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18945
KARAR NO : 2023/1281
KARAR TARİHİ : 08.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Cinsel taciz, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanan) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2014/277 Esas, 2016/48 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan …’ye yönelik cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; katılanalar … ve …’e karşı kasten yaralama suçundan aynı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 16.12.2020 tarihli ve 14-2016/369372 sayılı, kasten yaralama suçundan basit yargılama usulüne dair düzenlemenin değerlendirilmesi; cinsel taciz suçundan kurulan hükümde ise iddianamede yer almayan fiilin hükme esas alınması nedeniyle kararların bozulması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz İsteği
Kasten yaralama suçu yönünden haksız tahrik ve meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine, cinsel taciz eyleminin olmadığına, atılı suçların kanuni unsurlarının oluşmadığına, ruh sağlığının bozuk olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılanların beyanları, iddia, sanık savunması genel adli muayene formları ve diğer delillerin birlikte değerlendirildiği yargılama süreci sonucunda; …, …, … ve …’nin, davaya konu olay tarihinde … Dinlenme Tesislerine gittikleri, …’nin dinlenme tesisinin içerisine girdiği sırada tesiste işçi olarak çalışan sanık …’in, …’yi görünce “Vay vay vay karıya bak” diyerek …’yi sözlü olarak taciz ettiği, …’nin arkasında bulunan eşi … ‘in bu sözleri duyması üzerine “Sen kimin karısına laf atıyorsun” diyerek sanığın üzerine yürüdüğü, yumruk atmaya çalıştığı bu esnada ayağı kayarak yere düştüğü, …’in yere düşen …’e tekmelerle vurduğu, …’in arkasından tesise giren … ve …’in, …’e vurduğu, katılan sanıklar … ve …’in tezgah üzerinde bulunan bardak ve tabakları fırlatarak …’e vurdukları, …’in de tezgahın üzerinde bulunan adli emanette kayıtlı bıçağı …’e fırlattığı, sanık …’in kavga sırasında … ve …’e tekmelerle vurduğu ve tezgahta bulunan bardak, tabak ve sürahiyi fırlattığı, sonrasında tesis çalışanlarının araya girerek tarafları ayırdıkları bu esnada …’in …’e hitaben “Ben polis amiriyim senin işin bitti” diyerek …’i tehdit ettiği, dosya içerisinde mevcut genel adli muayene formları tanıklar …, … ve …, …, …, … ile katılan …’nin anlatıma uygun beyanlarından anlaşılmakla, sanığın atılı suçları işlediği kanaatine varılarak hükümler kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın işlediği kabul edilen eylemlerin suç tarihi itibarıyla lehe olup 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinde düzenlenen cinsel taciz ile 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kasten yaralama suçlarını oluşturup, öngörülen cezaların üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve mahkemece mahkumiyet hükümlerinin kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’la yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanun’un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “Kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk olması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.
2. Pamukova Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 25.09.2014 tarihli iddianamede, sanık …’in olay tarihinde katılan …’yi görüp “Vay vay vay karıya bak'” diyerek cinsel taciz suçunu işlediği ve 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği belirtildiğinden, Tebliğname’deki görüşe iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2014/277 Esas, 2016/48 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.03.2023 tarihinde karar verildi.