Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/19832 E. 2021/8342 K. 12.10.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/19832
KARAR NO : 2021/8342
KARAR TARİHİ : 12.10.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı (mağdureler Necla Nisa ile Cemre Mine’ye karşı), çocuğun cinsel istismarı (mağdure Gizem’e karşı)
HÜKÜM : Sanığın, mağdure Gizem’e yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve Necla Nisa ile Cemre Mine’ye yönelik zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı(mağdure sayısınca) suçlarından mahkumiyetine dair Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.04.2019 gün ve 2017/238 Esas, 2019/134 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Katılan Bakanlık vekilinin temyizi ile sanık müdafisinin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından ve hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a. maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi ile sanık müdafisinin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanık hakkında mağdure Necla Nisa’ya yönelik zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafisinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure Cemre Mine’ye yönelik zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
İddianamede yer alan anlatım, mağdure Cemre Mine’nin aşamalardaki beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamına göre ilk derece mahkemesince sanığın ortağı olduğu temel lisede aralıklarla özel ders verdiği on yedi yaşındaki mağdureyle laboratuvarda yalnız kaldığında sarılıp, kucağına oturttuktan sonra göğüslerini okşayarak dudağından öptüğü, bunun dışında değişik zamanlarda mağdureye fiziksel temasta bulunmaksızın cinsel ilişki teklifinde bulunduğu ve mevcut haliyle eylemlerin 5237 sayılı TCK’nın 103/1-1. cümle, 103/3-d ve aynı Kanunun 105/1-2. cümle, 105/2-b, 43. maddelerinde düzenlenen suçları oluşturduğu gözetilerek, cinsel taciz suçundan 5271 sayılı CMK’nın 226/2 maddesi uyarınca ek savunma hakkı verildikten sonra ayrı ayrı hükümler kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması karşısında, söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 04.11.2019 gün ve 2019/2212 Esas, 2019/158 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK’nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 12.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.