YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/22810
KARAR NO : 2023/122
KARAR TARİHİ : 12.01.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI :
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Dairemizin 2022/14361 Esasında kayıtlı dosyayla iş bu dosya arasında bağlantılı olduğu ve birlikte inceleme yapılması gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.02.2020 tarihli ve 2019/440 Esas, 2020/83 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkra ve ikinci cümlesi uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (f) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 16.07.2020 tarihli ve 2020/1298 Esas, 2020/1376 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin özetle sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamında kalıp kalmadığına ilişkin bir değerlendirme yapılmaması, sanığa ve sanık müdafiine 5237 sayılı Kanun’un 226 ıncı maddesi uyarınca 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmeden hüküm kurulması, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uygulanmış ise de cebir, tehdit ya da hilenin ne şekilde gerçekleştiğinin, eylemin aynı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası kapsamında kalıp kalmadığının gerekçeli kararda tartışılmaması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
3. Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin bozma üzerine verilen 26.10.2020 tarihli ve 2020/416 Esas, 2020/398 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkra ve ikinci cümlesi uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (f) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
4. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 04.01.2021 tarihli ve 2020/2197 Esas, 2021/5 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.08.2021 tarihli ve 14-2021/42517 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. GEREKÇE
1. Sanık Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Sebeplerinin İncelenmesinde
5271 sayılı Kanun’un 225 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir” düzenlemesi nazara alınarak yapılan değerlendirmede sanık hakkında tanzim edilen 07.08.2019 günlü iddianame ile sanığın parmağını
mağdurun makatına sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismarda bulunduğundan bahisle dava açılmış ise de hükmün sanığın mağdurun ağzına cinsel organını sokmak olarak kabul ve gerekçesi ile kurulmuş olması, iddianamede bu hususa ilişkin bir anlatım ve usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığı halde, ilk derece mahkemesince bu husus nazara alınmadan hüküm kurulması karşısında, söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,
2. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz Sebeplerinin İncelenmesinde
Yargıtayın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaatin, suç oluşturduğu sabit görülen fiilin ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsîleştirilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesince açıklanan ilkelere uyulmadan hüküm kurulması karşısında söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi, 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.
3. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemeştir.
III. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 04.01.2021 tarihli ve 2020/2197 Esas, 2021/5 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.01.2023 tarihinde karar verildi.